I SA/Wr 1222/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - członka zarządu Sp. z o.o. A. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za sierpień 2001 r. postanawia: I. przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi w części przekraczającej kwotę 50 zł (słownie: pięćdziesiąt zł); II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że nie jest w stanie uiścić wpisu, gdyż jednocześnie został wezwany do uiszczenia wpisu w sprawach o sygn. I SA/Wr 1217-1231/07 w łącznej kwocie 5.540 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i dorosłym synem (ur. w 1982 r.), posiada dom o powierzchni 140 m2, którego jest z żoną właścicielem. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący dodał, że wskazana wyżej nieruchomość obciążona jest hipoteką zabezpieczającą kredyt bankowy, zaciągnięty na potrzeby firmy A. Sp z o.o. Wraz z żoną uzyskują dochody z tytułu emerytury w kwotach netto 540,33 zł i 1.879,08 zł, co potwierdził stosownymi dokumentami (wyciąg z rachunku bankowego oraz odcinek z emerytury żony). Wskazał, że ponoszą wydatki w łącznej wysokości około 1.300-1.520 oraz ratę powołanego wyżej kredytu, która wynosi 1.000 euro. Wnioskodawca przedłożył stosowne zaświadczenie potwierdzające wysokość kredytu. Na wezwanie Sądu dodatkowo przedłożył dowody opłat, kopię porozumienia zawartego z Z. G. w W. o rozłożeniu na raty zaległości i komornicze wezwania do zapłaty należności na rzecz Skarbu Państwa. Skarżący wyjaśnił, że figurujące na przedłożonym wyciągu z rachunku bankowego wpłaty kwot 11.400 zł, 15.000 zł i 13.500 zł zostały spowodowane wystawieniem przez bank bankowego tytułu egzekucyjnego i zapowiedzią wszczęcia egzekucji. Dokonanie wpłaty stworzyło dla niego szansę na spisanie ugody z bankiem i określenie rat miesięcznych możliwych dla niego do spłaty. Natomiast środki na powyższe wpłaty pochodzą z pożyczek zaciągniętych u rodziny. Wnioskodawca oświadczył również, ze nie korzystają z żoną z pomocy społecznej ani innych form wsparcia państwowego. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie ma możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych, jednakże miał tutaj na uwadze nie tylko koszty związane z udziałem w niniejszej sprawie, ale również w pozostałych sprawach o powołanych wyżej sygnaturach, w których wnioskodawca jest stroną. Na obecnym etapie postępowania jest on zobligowany do uiszczenia wpisów sądowych łącznie w piętnastu sprawach, co z całą pewnością przekracza możliwości finansowe strony. Niemniej jednak zwrócić należy uwagę na regulację zawartą w art. 199 p.p.s.a., w myśl której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z regulacji tej wynika, że ponoszenie kosztów jest regułą, natomiast przyznanie prawa pomocy w tym zakresie może nastąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych. Ponadto koszty związane z udziałem przed Sądem winne być traktowane na równi z innymi wydatkami. Wnioskodawca, który wniósł skargi na piętnaście decyzji organu administracji publicznej w czerwcu 2007 r., zdaniem Sądu, miał możliwość poczynienia oszczędności na poczet chociażby części powyższych kosztów. Wskazać bowiem należy, że wraz z żoną uzyskują stałe dochody w łącznej kwocie około 2.400 zł, natomiast zdeklarował miesięczne wydatki w wysokości około 1.300-1.520 zł dodając, że pozostała kwota jest przeznaczona na żywność, środki czystości i okazjonalnie na odzież. Z tej kwoty można było jednak sukcesywnie odkładać choćby niewielkie kwoty na opłacenie kosztów, których ponoszenia skarżący powinien się spodziewać. Co do raty kredytu hipotecznego zauważyć należy, że zgodnie z przedłożonym zaświadczeniem kredyt został przewalutowany z euro na PLN, natomiast jej wysokość - na co wskazał wnioskodawca - będzie na nowo ustalona w drodze z ugody z bankiem. Trudno zatem uwzględnić wysokość raty podanej przez stronę w zestawieniu miesięcznych wydatków. Sąd nie uwzględnił również okoliczności pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym dorosłego syna strony, bowiem z oświadczeń nie wynika, ze studiuje lub posiada status bezrobotnego. Z uwagi natomiast na jego wiek ma możliwość podjęcia pracy i pozostawania na własnym utrzymaniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.