I SA/Wr 1224/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. [...] postanawia odrzucić skargę. , , , W dniu 17 czerwca 2013 r. "A" sp. z o.o. wniosła skargę na oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że w sprawie nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności skargi, gdyż skarżąca nie dopełniła obowiązku wynikającego z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), tj. skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się pod określonymi warunkami. Regulują to przepisy ustawy p.p.s.a., w której zostały przewidziane formalnoprawne przesłanki dopuszczalności skargi, do których należy m.in. wyczerpanie środków zaskarżenia. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Złożenie skargi z naruszeniem art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż określone w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. [...] W przypadku skargi na ww. decyzję środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. jest wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przewidziany w art. 26 ust. 2 i 3 ustawy o kontroli skarbowej w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej złożony do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Dopiero ponowne rozpoznanie sprawy przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu. Podkreślić należy, że skarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sprawy skarżąca nie złożyła wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy lecz skargę do Sądu, a zatem nie wyczerpała środków zaskarżenia jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji. W tym stanie rzeczy, skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji. | | | | | |