I SA/Wr 123/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "W" sp. z o.o. we C. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na oznaczoną w komparycji decyzję pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie jej wykonania. W motywach wniosku wskazano, że wobec obecnej sytuacji gospodarczej wykonanie decyzji doprowadziłoby do negatywnych i nieodwracalnych skutków i dlatego też zachodzi ważny interes strony uzasadniający wstrzymanie owej decyzji. Dodano także, że wniosek uzasadniają okoliczności obiektywne, na które strona nie ma wpływu, a które związane są z brakiem dostatecznych środków finansowych na zapłatę obecnie kwoty 554.440,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo żądanie wstrzymania ani też powtórzenie treści przepisu. Dla wykazania, że zachodzą przesłanki o których mowa w § 3 art. 61 p.p.s.a , nie jest wystarczający sam wywód strony. Jej stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej ( post. NSA z dnia 30 listopada 2004 r. GZ 120/04 nie publ. ). Zatem jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to uznać należy, że brak jest przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd . Po rozważaniach natury ogólnej stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest obecnie bezprzedmiotowy, gdyż z akt administracyjnych sprawy ( pismo Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...]. Nr [...]) wynika, że skarżąca spółka uregulowała kwotę spornej należności w całości. Dlatego też brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji, która została już przez skarżącą spółkę wykonana Na marginesie dodać trzeba, że przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności w świetle treści art. 61 § 3 p.p.s.a. nie świadczą o ryzyku wystąpienia przesłanek o których mowa w powołanym przepisie. Natomiast przesłanka ważnego interesu strony, na jaką powołuje się wnioskodawca, stanowi przesłankę wstrzymania wykonalności decyzji ale na etapie postępowania przed organami podatkowymi. W postępowaniu toczącym się przed Sądem, a zatem już po wniesieniu skargi, przesłanki wstrzymania wykonalności decyzji reguluje wyłącznie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., który ogranicza zakres dopuszczalności tymczasowej ochrony jaką jest wstrzymanie wykonalności aktu bądź czynności do przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka ważnego interesu strony, jakkolwiek zawiera się w niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jest pojęciem węższym od przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tych też powodów może być oceniana wyłącznie w kontekście uregulowań przyjętych w/w przepisie. Ponadto istotnym jest fakt, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji.