I SA/Wr 1238/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że aby uregulować podatek określony zaskarżoną decyzją, zmuszona była z mężem zaciągnąć kredyt. Mają na utrzymaniu dwoje studiujących dzieci, a miesięczne obciążenia w związku ze spłatą kredytów mieszkaniowych i kredytu na spłatę podatku wynoszą 4.000 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, że małżonkowie posiadają dom, w związku z którym spłacane są kredyty, poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody uzyskują z tytułu umowy o pracę w łącznej wysokości 9.300 zł brutto. Strona podała, że miesięczne bieżące wydatki (w tym na raty kredytowe) wynoszą 6.500 zł. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., strona nie udzieliła odpowiedzi na dnia wydania niniejszego postanowienia. W dniu 11 września 2011 r. na rachunek Sądu wpłacona została kwota wyznaczonego w sprawie wpisu od skargi. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca powyższego nie wykazała. Powołany wyżej przepis art. 255 p.p.s.a. przewiduje możliwość wezwania strony do przedłożenia dodatkowych informacji i dokumentów źródłowych, jeżeli informacje na urzędowym formularzu wniosku są niewystarczające lub budzą wątpliwości co do rzeczywistego stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego wnioskodawcy. Tak też było w przypadku rozpoznawanego wniosku. Brak wykazania rzeczywistych dochodów, oszczędności oraz miesięcznie ponoszonych wydatków uniemożliwia dokonanie oceny faktycznych szans poczynienia rezerw na koszty sądowe, na które składa się przede wszystkim wpis sądowy i opłata kancelaryjna. Poza tym, skarżąca uiściła wpis od skargi, który zwykle stanowi najwyższy koszt sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd należy wywieść, że strona jest w stanie opłacić ewentualne przyszłe koszty, do uiszczenia których zostanie zobligowana. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.