I SA/Wr 124/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie tytułów wykonawczych w sprawie ze skargi T. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w W. z dnia [...] Nr [....] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić wniosek. W skardze na oznaczone w komparycji postanowienie pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania tytułów wykonawczych z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu aktu w całości lub części stanowi zatem odstępstwo od generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne po spełnieniu przesłanek o których mowa wyżej. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zastosowany przez ustawodawcę zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 oraz art. 134 i art. 135 cytowanej ustawy. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności dotyczy, zatem tych wszystkich aktów lub czynności, które zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy, a które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, tj. decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tytuł wykonawczy wystawiony w postępowaniu egzekucyjnym nie mieści się w tak zakreślonym katalogu aktów lub czynności i nie może być przedmiotem skargi do sądu. W toku postępowania egzekucyjnego przedmiotem skargi mogą być jedynie te postanowienia, na które służy zażalenie i tego rodzaju akty objęte są dyspozycją przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie ma natomiast kompetencji do wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy postępowania egzekucyjnego jako całości. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania obowiązków nałożonych tytułami wykonawczymi. W ocenie Sądu wniosek ten nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy. Tytuł wykonawczy jest bowiem dokumentem urzędowym stanowiącym dowód istnienia niewykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Z powyższych względów Sąd nie miał podstaw do wstrzymania tytułów wykonawczych, a tym bardziej wstrzymania całego postępowania egzekucyjnego wszczętego na ich podstawie. W ocenie Sądu brak jest również podstaw do wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być, bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej dotyczące odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, czyli rodzaj aktu prawnego, który nie posiada znamion wykonalności. Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.