I SA/Wr 1240/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-09-20

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinien zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała swojej niezdolności do poniesienia tych kosztów, mimo wezwania do przedłożenia dodatkowych dokumentów?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie może zostać uwzględniony, jeśli strona, mimo wezwania do przedłożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, nie wykazała swojej niezdolności do poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Dodatkowo, uiszczenie przez stronę wpisu od skargi, który zazwyczaj stanowi najwyższy koszt sądowy, może sugerować zdolność do pokrycia przyszłych zobowiązań finansowych.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uzasadniając trudną sytuacją finansową związaną ze spłatą kredytów. Mimo wezwania do przedłożenia dodatkowych dokumentów, strona nie udzieliła odpowiedzi. W międzyczasie skarżący uiścił wpis od skargi. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał swojej niezdolności do poniesienia kosztów.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że aby uregulować podatek określony zaskarżoną decyzją, zmuszony był z żoną zaciągnąć kredyt. Mają na utrzymaniu dwoje studiujących dzieci, a miesięczne obciążenia w związku ze spłatą kredytów mieszkaniowych i kredytu na spłatę podatku wynoszą 4.000 zł. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, że małżonkowie posiadają dom, w związku z którym spłacane są kredyty, poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Dochody uzyskują z tytułu umów o pracę w łącznej wysokości 9.300 zł brutto. Strona podała, że miesięczne bieżące wydatki (w tym na raty kredytowe) wynoszą 6.500 zł. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nie udzielono odpowiedzi na dnia wydania niniejszego postanowienia. W dniu 11 września 2011 r. na rachunek Sądu wpłacona została kwota wyznaczonego w sprawie wpisu od skargi. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący powyższego nie wykazał. Powołany wyżej przepis art. 255 p.p.s.a. przewiduje możliwość wezwania strony do przedłożenia dodatkowych informacji i dokumentów źródłowych, jeżeli informacje na urzędowym formularzu wniosku są niewystarczające lub budzą wątpliwości co do rzeczywistego stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego wnioskodawcy. Tak też było w przypadku rozpoznawanego wniosku. Brak wykazania rzeczywistych dochodów, oszczędności oraz miesięcznie ponoszonych wydatków uniemożliwia dokonanie oceny faktycznych szans poczynienia rezerw na koszty sądowe, na które składa się przede wszystkim wpis sądowy i opłata kancelaryjna. Poza tym, skarżący uiścił wpis od skargi, który zwykle stanowi najwyższy koszt sądowy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd należy wywieść, że jest w stanie opłacić ewentualne przyszłe koszty, do uiszczenia których zostanie zobligowany. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło