I SA/Wr 1252/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, sędzia WSA Marta Semiczek, sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), , Protokolant: referent sądowy Daria Laskowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 19 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości na 2006 r. oddala skargę w całości. | Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 19 marca 2015 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] odmawiającą uchylenia A.N. ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia 31 stycznia 2006 r. nr [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2006 r. Decyzją z dnia 31 stycznia 2006 r. nr [...] Prezydent Miasta W. ustalił podatnikowi podatek od nieruchomości za 2006 r. w kwocie 18.696,00 zł odnośnie nieruchomości w W. przy ul. [...], przyjmując do opodatkowania m. in. budynki lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 829,95 m2. Pismem z dnia 13 czerwca 2014 r. podatnik wniósł o "rozliczenie i zwrot lub zaliczenie na poczet przyszłych opłat podatku nadpłaconego za lata 2003 - 2011 r. w kwocie 11.573,05 zł wraz z należnymi odsetkami. W/w kwotę zaktualizowano na podstawie obmiaru powierzchni użytkowej nieruchomości, przeprowadzonego w trakcie oględzin w dniu 20 marca 2014 r. przez biegłego Pana A.H." przy ul. [...] (wcześniej [...]) w W.. W piśmie z dnia 22 lipca 2014 r. podatnik wskazał również numery decyzji wydanych za lata 2003 – 2011. Natomiast w piśmie z dnia 31 lipca 2014 r. podatnik wniósł o wznowienie postępowań administracyjnych, zakończonych wydaniem decyzji za lata 2003 – 2011, z uwzględnieniem opinii biegłego z dnia 26 marca 2014 r. (oględziny z 20 marca 2014 r). Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2014 r. Prezydent Miasta W. na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wznowił na wniosek strony postępowanie podatkowe od decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta W. z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2006 r. Decyzją z dnia 24 listopada 2014 r. Prezydent Miasta W. pomimo istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej odmówił uchylenia podatnikowi ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2006 r. z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy budowlanego z dnia 26 marca 2014 r. ustalono, że łączna powierzchnia użytkowa budynków położonych przy ul. [...] (wcześniej [...]) wynosi 759,64 m2. Pomimo, że wystąpiły przesłanki do uchylenia decyzji ostatecznej, a mianowicie faktyczna powierzchnia użytkowa budynków jest niższa niż powierzchnia przyjęta w decyzji jako podstawa opodatkowania, to ze względu na upływ terminów przewidzianych w art. 68 Ordynacji podatkowej należało odmówić uchylenia decyzji w całości. W odwołaniu podatnik wniósł o uchylenie decyzji i wydanie nowej decyzji, stwierdzającej nadpłatę podatku zgodnie ze złożonym wnioskiem w 2011 r. Podatnik wyjaśnił, że w okresie od lipca do grudnia 2011 r. kilkakrotnie składał ustny wniosek o stwierdzenie nadpłaty, jednak organ podatkowy odmawiał przyjęcia takiego wniosku. Dlatego w piśmie z dnia 7 grudnia 2011 r. podatnik wykazał wystąpienie nadpłaty i zadał pytanie: "Proszę o wskazanie, w jaki sposób mogę skorygować błędnie naliczony podatek i odzyskać nadpłaconą kwotę?" Organ podatkowy nie udzielił odpowiedzi na to pytanie i w ten sposób naruszył art. 168 § 1 i art. 121 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. W uzupełnieniu odwołania podatnik ponownie wskazał, że organ podatkowy winien przyjąć zarówno ustny wniosek o stwierdzenie nadpłaty, jak i odpowiedzieć na pytanie zawarte w piśmie z dnia 7 grudnia 2011 r. i wskazać podatnikowi druk, wniosek lub inny formularz do wypełnienia w celu uzyskania nadpłaty. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że w sprawie wystąpiła podstawa do wznowienia postępowania podatkowego określona w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, ponieważ powierzchnia budynków jest mniejsza niż powierzchnia opodatkowana w decyzji ostatecznej. Nie można jednak uchylić decyzji podatkowej z uwagi na upływ pięcioletniego terminu przedawnienia prawa do wydania i doręczenia decyzji w dniu 31 grudnia 2011 r. Podatnik złożył wniosek o wznowienie postępowania dopiero w dniu 1 sierpnia 2014 r., a więc po upływie pięcioletniego terminu przedawnienia. Brak jest dowodów, że strona złożyła taki wniosek w 2011 r. w formie ustnej. Takich dowodów nie przedłożyła strona. W pismach z 2011 r. podatnik nie zarzucił zaniechania sporządzenia protokołu o przyjęciu ustnie złożonego żądania o wznowienie postępowania. W pismach z dnia 9 sierpnia 2011 r. i 7 grudnia 2011 r. podatnik nie zamieścił wniosku o wznowienie postępowania podatkowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie nowej decyzji o stwierdzeniu nadpłaty zgodnie z wnioskami składanymi przez podatnika w 2011 r. W uzasadnieniu skargi podatnik zarzucił, że w okresie do lipca 2011 r. do grudnia 2011 r. wskazywał organowi podatkowemu, że wystąpiła nadpłata podatku. Nie udzielono mu jednak informacji o sposobie i formie składania takich wniosków i tym samym odmówiono przyjęcia takiego wniosku, w sposób rażący naruszając art. 168 § 1 i art. 121 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Podatnik w informacji z dnia 29 lipca 2011 r. wykazał, że powierzchnia budynków jest mniejsza niż powierzchnia zgłoszona pierwotnie do opodatkowania. W piśmie z dnia 7 grudnia 2011 r. podatnik wykazał wystąpienie nadpłaty i zadał pytanie: "Proszę o wskazanie, w jaki sposób mogę skorygować błędnie naliczony podatek i odzyskać nadpłaconą kwotę?" Organ podatkowy nie udzielił odpowiedzi na to pytanie. Pytanie to ponawiał w każdym odwołaniu, składanym w latach 2012 – 2014. Organ podatkowy, ignorując starania i zabiegi podatnika, mające na celu stwierdzenie nadpłaty działał na jego szkodę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W trakcie rozprawy strona przedłożyła plik korespondencji z Prezydentem Miasta W. i Urzędem Miejskim w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie wydana została przez Prezydenta Miasta W. decyzja z dnia 31 stycznia 2006 r., ustalająca podatnikowi podatek od nieruchomości za 2006 r. odnośnie nieruchomości w W. przy ul. [...]. Do opodatkowania przyjęto m. in. budynki lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 829,95 m2. Decyzja ta stała się ostateczna, ponieważ nie została zaskarżona przez podatnika. W celu przyjęcia do opodatkowania za rok 2006 zmniejszonej powierzchni budynków z uwagi na opinię biegłego wydaną dnia 26 marca 2014 r., konieczne jest wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji z dnia 31 stycznia 2006 r. Usunięcie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji ustalającej wysokość podatku może nastąpić m. in. w trybie wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe uznały, że przesłankę do wznowienia postępowania z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej stanowi opinia biegłego rzeczoznawcy budowlanego z dnia 26 marca 2014 r., w której biegły ustalił, że łączna powierzchnia użytkowa budynków położonych przy ul. [...][...] (wcześniej [...]) wynosi 759,64 m2. Stosownie do art. 241 § 1 Ordynacji podatkowej wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. W myśl art. 243 § 1 w razie dopuszczalności wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania. Po otrzymaniu wniosku podatnika z dnia 13 czerwca 2014 r, uzupełnionego pismem z dnia 22 lipca i 31 lipca 2014 r. organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2014 r. wznowił na wniosek strony postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości. Jednakże w decyzji z dnia 24 listopada 2014 r. organ podatkowy, pomimo stwierdzenia wystąpienia przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej (opinia biegłego), odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 31 stycznia 2006 r. z uwagi na upływ terminu przedawnienia, określony w art. 68 Ordynacji podatkowej. Postępowanie organu podatkowego zgodne było z art. 245 § 1 pkt 3 lit. b) Ordynacji podatkowej, w myśl którego organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1, lecz wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 lub art. 70. Ponadto odmawiając uchylenia decyzji w przypadkach wymienionych w § 1 pkt 3, organ podatkowy w rozstrzygnięciu stwierdza istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1 oraz wskazuje okoliczności uniemożliwiające uchylenie decyzji (art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej). Organ pierwszej instancji wyjaśnił w sentencji decyzji, że odmowa uchylenia decyzji nastąpiła z uwagi na upływ terminu przewidzianego w art. 68 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 68 § 1 zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Natomiast zgodnie z art. 68 § 2 jeżeli podatnik nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego lub w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Skoro obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstał w 2006 r., to zobowiązanie podatkowe w drodze wydania decyzji mogło powstać tylko do końca 2011 r. Natomiast zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Również termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006 r. upłynął z końcem 2011 r., skoro termin płatności tego podatku przypadał na rok 2006. Wobec powyższego organ podatkowy zasadnie odmówił uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie wniosku podatnika o wznowienie postępowania podatkowego, złożonego w 2014 r. Jednocześnie podatnik nie przedstawił dowodów, że w okresie od lipca 2011 r. do grudnia 2011 r. składał w organie podatkowym ustne wnioski o wznowienie postępowania podatkowego. Również, wbrew twierdzeniom podatnika, w informacji z dnia 29 lipca 2011 r. podatnik nie wykazał, że powierzchnia budynków jest mniejsza niż powierzchnia zgłoszona pierwotnie do opodatkowania za rok 2006. Jak zaznaczył podatnik w informacji korekta obowiązuje od sierpnia 2011 r. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2011 r. podatnik wyjaśnił, że zmiany dotyczące trzech jego nieruchomości powstały na skutek przeprowadzonej inwentaryzacji obiektów oraz zredukowania zakresu działalności firmy. Wyjaśnienia te wskazują, że zmiany dotyczą roku 2011. Także z treści pisma z dnia 7 grudnia 2011 r. nie wynika, aby podatnik wykazał inną powierzchnię budynków do opodatkowania za rok 2006. Pismo to zostało złożone jako odpowiedź podatnika na wymienione w nim wezwania i postanowienia organu podatkowego i stanowi dodatkowe wyjaśnienia do informacji z dnia 29 lipca 2011 r. Także z treści odwołań, składanych przez podatnika w latach 2012 – 2014 nie można wywnioskować, aby podatnik domagał się wznowienia postępowania za rok 2006 odnośnie nieruchomości przy ul. [...]. W odwołaniu z dnia 14 listopada 2012 r. podatnik domagał się uchylenia decyzji w sprawie ustalenia podatku za lata 2007 – 2011 z dnia 14 czerwca 2012 r., dotyczących nieruchomości przy ul. Wrocławskiej 6. Natomiast w odwołaniu z dnia 28 sierpnia 2013 r. od decyzji z dnia 12 czerwca 2013 r. za lata 2008 – 2011 na stronie 5 wniósł o "rozliczenie podatku już zapłaconego i zwrot kwoty nadpłaconej za nieruchomości ([...]) za ubiegłe lata", a na stronie 10 o "zwrot za lata 2006 – 2011 r." Poza tym podstawę wznowienia postępowania stanowiła opinia biegłego z dnia 26 marca 2014 r., która została sporządzona w okresie późniejszym. Nieuzasadniony jest więc zarzut naruszenia art. 168 § 1 przez nie sporządzenie protokołu oraz art. 121 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Organ podatkowy zobowiązany jest więc do udzielania informacji i wyjaśnień tylko w trakcie toczącego się postępowania podatkowego i tylko odnośnie przepisów prawa związanych z tym postępowaniem podatkowym. Organy podatkowe nie mają natomiast generalnego obowiązku informowania o wszelkich przepisach prawa poza toczącym się postępowaniem podatkowym. W latach 2011 – 2013 nie było prowadzone przez organ podatkowy postępowanie podatkowe za rok 2006 odnośnie nieruchomości przy ul. [...]. Również bieżąca korespondencja z organem podatkowym przedstawiona przez podatnika na rozprawie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151 p.p.s.a, skargę oddalił.