I SA/Wr 1275/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi B. R. i G. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] skarżący złożyli do organu skargę na wyżej opisaną decyzję (skierowaną wyłącznie do B. R., po złożeniu wyłącznie przez nią zażalenia na postanowienie organu I instancji). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru złożonego w tutejszym Sądzie w dniu [...] (po wyczerpaniu przez organ toku reklamacyjnego), zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej B. R. w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1)–5) tego paragrafu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 u.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że skarżący złożyli skargę po upływie terminu określonego w powołanym wyżej przepisie art. 53 u.p.s.a. Z przedłożonego przez organ zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bowiem, że skarżąca B. R. otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu [...]. Oznacza to, że ostatnim dniem terminu trzydziestodniowego do złożenia skargi na tę decyzję był dzień [...]. Natomiast skarga została złożona przez skarżących osobiście w dniu [...], na co wskazuje prezentata organu odciśnięta na oryginale skargi przesłanym do Sądu. Oznacza to, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Jednocześnie w tej sytuacji drugorzędne znaczenie należy przypisać okoliczności, że skarżący G. R. nie był w ogóle adresatem zaskarżonej przez siebie decyzji. Powyższe skutkuje uznaniem skargi za niedopuszczalną na gruncie przepisu art. 58 § 1 pkt 6) u.p.s.a., a w konsekwencji jej odrzuceniem w oparciu o tenże przepis ustawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. WSA/post. 1 2