I SA/Wr 1277/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-12-07

Skład orzekający: NSA Henryka Łysikowska, WSA Katarzyna Radom, WSA Marek Olejnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na olej opałowy od spełnienia warunku z przepisu art. 89 ust. 14 ustawy?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który ma rozpoznać pytanie prawne dotyczące zgodności przepisu art. 89 ust. 16 ustawy o podatku akcyzowym z Konstytucją RP. Zastosowanie podwyższonej stawki podatku akcyzowego w oparciu o ten przepis, wobec nieterminowego złożenia zestawienia oświadczeń, stanowiło istotę sporu.
Stan faktyczny
Skarżący R. S. prowadzący działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami został zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego za lipiec 2009 r. decyzją Dyrektora Izby Celnej we W., utrzymującą w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Celnego. Organ uznał, że skarżący nie złożył miesięcznych zestawień oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego na cele opałowe, co skutkowało zastosowaniem sankcyjnej stawki akcyzy. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP, dyrektyw unijnych oraz ustawy o podatku akcyzowym, kwestionując zasadność zastosowania sankcyjnej stawki w sytuacji, gdy możliwe jest ustalenie rzeczywistego przeznaczenia paliwa.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono z urzędu zawiesić postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Protokolant Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. i w dniu 7 grudnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : podatku akcyzowego za lipiec 2009 r. postanawia z urzędu zawiesić postępowanie. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...]r. określające skarżącemu R. S. prowadzącemu działalność pod firmą PPHU "A" w J. L. kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym za lipiec 2009 r. Jak wynikało z uzasadnienia skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonywał koncesjonowanego obrotu paliwami i był zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. W toku kontroli dotyczącej prawidłowości deklarowania należnych zobowiązań z tytułu podatku akcyzowego ujawniono, że skarżący nie składał miesięcznych zestawień oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego na cele opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) – dalej powoływany jako u.p.a., co skutkowało zastosowaniem stawki akcyzy w kwocie 1.822 zł/1000 l. i legło u podstaw wydania powołanej na wstępie decyzji, określającej kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym w wysokości odmiennej od deklarowanej przez stronę. W skardze strona zarzuciła m.in. naruszenie art. 89 ust. 16 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji, który godzi w zasady porządku prawnego i proporcjonalności, w zakresie w jakim zezwala na zastosowanie sankcyjnej stawki podatkowej w sytuacji, gdy możliwe jest ustalenie rzeczywistego przeznaczenia paliwa; naruszenie art. 89 ust. 16 u.p.a w związku z art. 3 Dyrektywy Rady 95/60/WE, art. 89 ust. 4 pkt 1 oraz art. 73a § 1-3 kks poprzez przyjęcie, że powołany przepis nakazuje zastosowanie sankcyjnej stawki także wówczas, gdy możliwe jest zbadanie przeznaczenia paliwa; wskazała także na błędną wykładnię art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 u.p.a. w związku z art. 4 i art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2003/96/WE i przyjęcie, że stawka na oleje napędowe dla celów opałowych jest stawką obniżoną, co ma skutkować wykładnią zawężającą. W konsekwencji strona wnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w kwestii zgodności art. 89 ust. 16 u.p.a. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji poprzez nakładanie stawki sankcyjnej wobec niedochowania wymogów formalnych niezależnie od tego, że cel ww. przepisów u.p.a., tj. możliwość kontroli obrotu ww. produktami zostanie osiągnięty. Wnioskowała także o przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego "czy przepis art. 3 tiret drugie Dyrektywy Rady 95/60/WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się nałożeniu na podatnika sankcyjnej stawki podatku w przypadku gdy organy podatkowe na podstawie dokumentów wymaganych przez prawo i posiadanych przez podatnika mają możliwość kontroli obrotu olejem i jego przeznaczenia na cel opałowy, a uchybieniem podatnika jest nieprzesłanie odpowiednich dokumentów do właściwego organu". W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 1184/11; publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne następującej treści: ,,Czy art. 89 ust. 16 w związku z art. 89 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w zakresie w jakim warunkuje zastosowanie stawki akcyzy na wyroby energetyczne – olej opałowy – określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym od spełnienia warunku z przepisu art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym?’’ Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie o legalności skarżonego aktu uzależnione jest od odpowiedzi Trybunału Konstytucyjnego na przywołane pytanie. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest bowiem kwestia zasadności opodatkowania skarżącego podwyższoną stawką podatku w oparciu o art. 89 ust. 16 u.p.a., wobec nieterminowego złożenia zestawienia oświadczeń. W rezultacie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu do czasu wydania orzeczenia przez Trybunału Konstytucyjny w sprawie będącej przedmiotem zapytania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I SA/Wr 1184/11).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło