I SA/Wr 1277/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Wydziału I: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za luty 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. W sprawie, po uprawomocnieniu się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2013 r. o odmowie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, ponownie wezwano stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 150 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 31 stycznia 2014 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lutego 2014 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lutego 214 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 13 lutego 2014 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.