I SA/Wr 1280/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. postanawia I. sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 1280/09) w ten sposób, że w sentencji wyroku po słowach "w przedmiocie określenia wysokości" skreślić słowo "straty" i w to miejsce wpisać słowo "zobowiązania"; II. sprostować uzasadnienie wyroku wymienionego w punkcie I w ten sposób, że w jego pierwszym akapicie po słowach "(zwana dalej spółka, strona, skarżącą)" skreślić słowo "stratę" i w to miejsce wpisać słowo "zobowiązanie". Zgodnie z art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wprawdzie powyższy przepis nie stanowi wprost o możliwości sprostowania uzasadnienia wyroku, niemniej wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że taki zabieg procesowy jest dopuszczalny (zob. w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, s. 359). Wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L., którą organ podatkowy określił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych z 2006 r. W sentencji powyższego wyroku jako przedmiot sprawy wskazał określenie straty (a nie zobowiązania) w tym podatku. Podobnie we wstępie uzasadnienia powyższego wyroku, podał, że zaskarżoną decyzją utrzymane zostało orzeczenie organu I instancji, określające skarżącej Spółce stratę w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. Powyższy błąd należało uznać za oczywistą omyłkę, która podlega sprostowaniu na podstawie powołanego wyżej art. 156 § 1. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji.