I SA/Wr 1280/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Ł.- K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2016 postanawia: przyznać E. Ł.- K. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 110,70 (słownie: sto dziesięć 70/100) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we [...], na pełnomocnika S. P. została wyznaczona adw. E. Ł. –K., która zastępowała skarżącego przed tutejszym Sądem. Na rozprawie oświadczyła, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. Następnie pełnomocnik wniosła jednostronicową opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w której zawarła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), opłaty te wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Z kolei na podstawie § 21 ust. ust. 1 pkt 2 lit. b/, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej dla adwokata, który zastępował stronę w postępowaniu w pierwszej instancji, wynagrodzenie wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była decyzja ustalająca wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w wysokości 218 zł. Wobec tego stawkę podstawową określa § 8 pkt 1 w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a/ i wynosi ona 60 zł. W takiej też wysokości należało przyznać wnioskodawczyni wynagrodzenie za zastępowanie skarżącego na rozprawie przed tutejszym Sądem. Jeśli chodzi o wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to referendarz uznał, iż w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 250 § 2 p.p.s.a., który przewiduje możliwość obniżenia wynagrodzenia poniżej stawek przewidzianych powołanym wyżej rozporządzenie. Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia, ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, następuje z uwzględnieniem: 1) nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartości przedmiotu sprawy; 3) wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Opierając się na powyższych wytycznych, zdaniem referendarza, sporządzona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na pełne wynagrodzenie. Jakkolwiek referendarz nie jest władny oceniać merytorycznie opinii, jest jednak uprawniony ocenić nakład pracy pełnomocnika z urzędu. Ten zaś był minimalny. Złożona opinia faktycznie zajmuje jedną stronę, gdy rozważania Sądu w uzasadnieniu wyroku zajmują niemal sześć stron. Trudno zatem uznać, aby opinia została sporządzona w sposób rzetelny i odnosiła się do wszystkich kwestii poruszonych przez Sąd, które powinny być przede wszystkim wyjaśnione stronie reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu. W związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało obniżone do 25% kwoty przewidzianej § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia. W rezultacie, działającej w niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu za zastępowanie skarżącego przed tutejszym Sądem oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przyznane zostało wynagrodzenie w łącznej wysokości 90 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 20,70 zł, stanowiącą wartość podatku od towarów i usług według stawki 23% - na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia. Tym samym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.