I SA/Wr 1280/17

PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-03-15

Skład orzekający: Michał Kazek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, będąca emerytem z dochodem 1884,96 zł miesięcznie, posiadająca dwa mieszkania, garaż i samochód, ale jednocześnie zadłużona i ponosząca znaczne wydatki, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że sytuacja materialna i życiowa strony skarżącej, mimo posiadania pewnych aktywów, uniemożliwia jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wnioskodawca wykazał, że jego dochody, pomoc syna oraz ponoszone wydatki, związane również z wiekiem i stanem zdrowia, uzasadniają zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Strona skarżąca, S. P., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazała, że jest emerytem, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dwa mieszkania, garaż i samochód, jest zadłużona, a jej miesięczny dochód wynosi 1884,96 zł, uzupełniany alimentacją od syna w kwocie 600 zł. Ponosi również znaczne wydatki związane z utrzymaniem, leczeniem i samochodem. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek.
Rozstrzygnięcie
Przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2016 postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący S. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W jego motywach wskazał, że jest emerytem i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest właścicielem dwóch mieszkań o powierzchni i wartości odpowiednio 31,11 m² i około 100.000 zł oraz 51 m² i około 160.000 zł, a także garażu o powierzchni 14,85 m² i wartości około 10.000 zł i samochodu marki S. [...] z [...] r. o wartości 10.000 zł. Jest zadłużony u rodziny na kwotę 5.000 zł. Na dochód wnioskodawcy składa się świadczenie emerytalne w kwocie 1.884,96zł, w tym dodatek pielęgnacyjny oraz "alimentacja" ze strony syna w kwocie 600 zł. Do swoich wydatków i zobowiązań zaliczył opłaty za lokale w kwocie około 800zł, koszty wyżywienia – około 600 zł, wydatki na samochód – około 200 zł, koszt zakupu leków – około 150 zł, "kary sądowe" – około 200 zł, koszt ubezpieczenia – około 500 zł rocznie, koszty remontu – około 100 zł, opłaty za telefon i internet - około 100 zł oraz koszt zakupu ubrania i środków czystości – około 100 zł. Z dokumentów przedłożonych do akt sprawy wynika, ponad wcześniej podane dane, że drugie mieszkanie skarżącego zajmuje jego syn W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy procesowej). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) ustawy procesowej). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że ich ponoszenie przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadą, natomiast zwolnienie z ich uiszczenia winno nastąpić w sytuacjach wyjątkowych. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem. Istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest natomiast nieodpłatne korzystanie strony z usług profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez Skarb Państwa ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona ze względu na swój stan majątkowy nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, zasady doświadczenia życiowego jak i stan faktyczny sprawy, referendarz sądowy stwierdził, że w przypadku S. P. zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 1) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika bowiem, że w swojej sytuacji materialnej i życiowej nie jest w stanie skarżący ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Świadczy o tym wynikająca ze złożonych przez skarżącego oświadczeń i dokumentów jego sytuacja materialna, na którą składa się wysokość miesięcznego dochodu i korzystanie z pomocy syn oraz brak majątku podlegającego spieniężeniu, oraz wydatki jednoosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy, związane również z jego wiekiem i stanem zdrowia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1) w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło