I SA/Wr 1285/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 września 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] (nr [...]). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że objęta skargą decyzja została doręczona na adres skarżącego w dniu 21 sierpnia 2012 r. Doręczenia dokonano do rąk dorosłego domownika (J. Z.). Z akt sądowych jednocześnie wynika, że pismem z dnia 31 października 2012 r. (prezentata biura podawczego Sądu) pełnomocnik skarżącego, doradca podatkowy K. J. M. poinformował Sąd, że z dniem 29 października 2012 r. wypowiedział udzielone mu przez P. K. pełnomocnictwo do prowadzenia spraw z zakresu podatku akcyzowego za lata 2008-2010. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po upływie wymaganego przepisami prawa terminu, a z ostrożności procesowej, o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270; zwana dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni licząc od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tryb dokonywania wskazanej czynności procesowej reguluje przepis art. 54 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W stanie faktycznym sprawy, wniesiona skarga czyniła zadość wymogowi złożenia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem organu podatkowego II instancji (Dyrektora Izby Celnej), niemniej, czynności tej dokonano już po upływie wymaganego przez ustawę trzydziestodniowego terminu, liczonego od dnia następnego po dniu w którym doręczono stronie decyzję stanowiącą przedmiot skargi w sprawie. Jak wynika bowiem ze - znajdującego się w aktach administracyjnych - zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji, zaskarżoną decyzję doręczono na adres strony skarżącej w dniu 21 sierpnia 2012 r. Doręczenia dokonano w trybie art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749). tj, do rąk dorosłego domownika. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a. rozpoczął bieg w dniu 22 sierpnia 2012 r. i upłynął w dniu 20 września 2012 r. (czwartek). Skargę w sprawie pełnomocnik strony skarżącej wniósł natomiast w dniu 21 września 2012 r. (data stempla pocztowego), a zatem jeden dzień po upływie - wymaganego przez ustawę – terminu do zaskarżenia tej decyzji. Powyższa konstatacja oraz okoliczność, że w decyzji z dnia [...] (nr [...]) Dyrektor Izby Celnej we W. prawidłowo pouczył skarżącego o zasadach jej zaskarżenia, uzasadniały odrzucenie wniesionej skargi (jako spóźnionej), zgodnie z dyspozycją przepisu art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. Mając na uwadze przedstawioną argumentację, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.