I SA/Wr 1292/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi U. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego postanawia: I. odrzucić skargę, II. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Pismem z dnia 2.09.2016 r. (data stempla pocztowego) skarżąca U. S. wniosła niepodpisaną przez siebie skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W skardze tej strona zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, pismem z dnia 20.10.2016 r. Sąd wezwał skarżącą: do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w siedzibie Sądu lub nadesłania prawidłowo podpisanej skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do wypełnienia nadesłanego wraz z tym pismem formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to zostało doręczone skarżącej na adres podany w skardze w dniu 25.10.2016 r. Odbiór przesyłki pokwitował R. S. Zarówno braki formalne skargi, jak i braki wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga, jak każde pismo procesowe, powinna zawierać elementy wskazane w treści art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jednym z wymogów formalnych o jakich traktuje powołany przepis jest wymóg złożenia podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpis ten musi być własnoręczny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16.09.2014 r., sygn. akt II OZ 922/14, LEX nr 1530879). Wprawdzie, przepis art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. nie operuje pojęciem "podpisu własnoręcznego", niemniej, tak ten wymóg interpretowany jest w orzecznictwie, gdzie podkreśla się, że podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego i zbadanie autentyczności podpisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27.05.2011 r., I OZ 368/11, LEX nr 795331; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.05.2013 r., II FSK 2139/12; LEX nr 1318863). Powyższe oznacza, że wymogu z art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. nie spełnia, jak w sprawie, jedynie wydruk komputerowy z imieniem i nazwiskiem strony. Stwierdzonego w tym zakresie braku formalnego skargi skarżąca natomiast nie uzupełniła, pomimo wezwania. Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w punkcie I postanowienia. Zawarte w punkcie II postanowienia rozstrzygnięcie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania złożonego przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 257 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.