I SA/Wr 1294/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej R. J. jako członka zarządu A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. G. za zaległość tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. oraz odsetki za zwłokę postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą skargę na wyżej oznaczoną decyzję, doręczoną pełnomocnikowi R. J. w dniu [...] (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru k. 84 akt administracyjnych), występujący w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu radca prawny nadał w Urzędzie Pocztowym "J. G. [...]" w dniu [...] (data stempla pocztowego) na adres Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. W treści rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia zawarte zostało pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia. W odpowiedzi na skargę, doręczonej pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] celem ustosunkowania się, organ podatkowy drugiej instancji wniósł o odrzucenie skargi ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, iż decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono stronie skarżącej w dniu [...]. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem dnia [...], który przypadał w niedzielę - dzień ustawowo wolny od pracy. Za ostatni dzień terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy więc przyjąć dzień [...]. Tymczasem skarga R. J. na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została wniesiona przez stronę - stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...], tj. trzy dni po upływie ustawowo zakreślonego terminu. Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia doręczonego w dniu [...] postanowienia, obligowały Sąd - stosownie do art. 58 § 1 pkt 2) i § 3 ustawy procesowej - do odrzucenia skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...]. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.