I SA/Wr 1304/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. V. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi S. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. V. C. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 3.321 (słownie: trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden) złotych, w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2012 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika S. A. została wyznaczona dor. pod. V. C., która po zapoznaniu się z aktami sprawy, skutecznie wniosła skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały ona opłacone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej doradcy podatkowemu, który nie działał w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, określonej w ust. 1. W niniejszej sprawie stawka minimalna, ustalona według wartości przedmiotu sprawy, wynosiła 3.600 zł (§ 3 ust. 1 pkt 1 lit. f). Wobec tego, pełnomocnikowi z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 2.700 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę 621 zł stanowiącą wartość podatku VAT według stawki 23% (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.