I SA/Wr 1307/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oraz odsetek za zwłokę za maj 2005 r. na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na powołaną w sentencji postanowienia decyzję, strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącą wszelkich środków finansowych i w konsekwencji będzie ona zmuszona do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Obawa ta uzasadniona jest tym, że skarżąca w 2008 roku nie uzyskała przychodów z wykonywanej działalności gospodarczej, zaś w 2007 r. prowadzona działalność przyniosła stratę. Stąd, skarżąca nie poczyniła żadnych oszczędności. Strona dodała, że zaprzestanie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej spowoduje konieczność zakończenia współpracy z sześcioma zleceniobiorcami, którzy uzyskują dochody wyłącznie z tytułu umów zawieranych ze skarżącą w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Powyższe, zdaniem strony, wskazuje że skutki wywołane przez wykonanie zaskarżonej decyzji będą miały nieodwracalny charakter. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Nie ulega wątpliwości, że co do zasady, wykonanie aktu nakładającego na stronę skarżącą określone obowiązki może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. W tym miejscu wskazać należy, że nie sposób utożsamiać zapłaty podatku z wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a, gdyż skutki zapłaty są "odwracalne" poprzez zwrot ewentualnej nadpłaty podatku i to z wysokimi odsetkami, będącymi formą odszkodowania (por. postanowienie NSA z 3 września 2004 r. , sygn. akt FZ 250/04, niepubl.) W świetle wskazanego art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest powołanie przez wnioskodawcę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymóg uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r.; sygn akt FZ 496/204). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy zatem poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony. Konieczna jest zatem spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych dowodów, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Tym samym do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej lub majątkowej (tak: J. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2006, str.188). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotowy wniosek uzasadniono pobieżnie i mało precyzyjnie. Jednocześnie skarżąca nie przedłożyła żadnych dowodów na poparcie podnoszonych argumentów. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.