I SA/Wr 1310/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 postanawia odrzucić zażalenie. W rozpoznawanej sprawie w dniu 20 marca 2012 r. profesjonalnemu pełnomocnikowi procesowemu, reprezentującemu skarżącego P.K. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu doręczono odpis postanowienia Sądu z dnia 12 marca 2012 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy. Listem poleconym, nadanym na adres Sądu w dniu 27 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego "W. 1") strona skarżąca przesłała zażalenie od tego postanowienia, w ślad za wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 8 października 2012 r., doręczonym upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika strony skarżącej w dniu 16 października 2012 r. (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki), Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie z dnia 8 października 2012 r. nie stało się przedmiotem środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Sądu z dnia 12 marca 2012 r. zostało doręczone pełnomocnikowi procesowemu strony skarżącej w dniu 20 marca 2012 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka odwoławczego od postanowienia Sądu z dnia 12 marca 2012 r. rozpoczynał bieg w dniu 21 marca 2012 r. i kończył się z upływem dnia 27 marca 2012 r. Tymczasem zażalenie na wyżej wskazane rozstrzygnięcie zostało wniesione przez stronę – stosownie do powyższych ustaleń - w dniu 27 kwietnia 2012 r., tj. 31 dni po upływie ustawowo zakreślonego terminu. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie normuje wprost rozstrzygnięcia sądu w sytuacji, gdy strona skarżąca wywiodła zażalenie z uchybieniem terminu określonego przez ustawodawcę dla tej czynności procesowej. Koniecznym jest zatem sięgnięcie – zgodnie z art. 197 § 2 ww. ustawy, który stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, do przepisów prawa odnoszących się do instytucji skargi kasacyjnej. I tak, na podstawie art. 178 w zw. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego Sąd zobligowany jest wykonać dyspozycję normy prawnej wynikającej z wyżej powołanych przepisów prawa, stosownie do której zażalenie wniesione po terminie podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji postanowienia.