I SA/Wr 1317/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu wniosku, że organ podatkowy wydał łącznie jedenaście decyzji, na które wniósł skargę, jednak nie dysponuje stosownymi środkami, aby pokryć koszty opłat we wszystkich sprawach. Obecnie pracuje w prywatnej firmie. Pracę podjął niedawno - wcześniej przez długi czas był bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Aktualnie zarabia około 900 zł. Prowadzi wspólne gospodarstwo z żoną, która uzyskuje ze stosunku pracy wynagrodzenie w wysokości około 1.000 zł. Na utrzymaniu mają córkę w wieku szkolnym. Jak wskazał, dochody w łącznej kwocie 1.900 zł ledwo starczą na pokrycie bieżących wydatków. Na wynajem mieszkania oraz opłaty za media wydają miesięcznie około 1.000 zł, a na utrzymanie i wydatki związane ze szkołą córki pozostaje kwota 900 zł. W pozostałym zakresie rodzinie wnioskodawcy finansowo pomagają jego rodzice, którzy też nie mają wysokich dochodów. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika dodatkowo, że wnioskodawca nie posiada jakichkolwiek nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Również członkowie jego rodziny nie dysponują żadnym majątkiem. Jako dodatkowe informacje o stanie majątkowym skarżący podał, że wspólnie z żoną posiadają zadłużenie w kwocie łącznej 5.000 zł. Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących stanu finansowego i majątkowego wnioskodawcy i jego żony, nie udzielono odpowiedzi. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania własnego i rodziny. Podkreślić należy, że z przytoczonej regulacji wynika, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy rola Sądu/ Referendarza sądowego ogranicza się jedynie do żądania przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.). Tymczasem skarżący, pomimo wezwania, nie przedłożył jakichkolwiek dokumentów i nie złożył żadnych oświadczeń w tym zakresie. Tym samym niemożliwa była weryfikacja danych wynikających z wniosku złożonego na urzędowym formularzu i dokonanie oceny jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Powyższe natomiast uzasadniło odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie i w związku z tym, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.