I SA/Wr 1319/02
PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-06-08
Skład orzekający: Andrzej Grzelak, Andrzej Cisek, Katarzyna Radom
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie, jeśli organ wydał decyzję stwierdzającą nieważność zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd?Ratio decidendi
Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, a tym samym podlega umorzeniu, jeśli przedmiot zaskarżenia (decyzja organu) został wyeliminowany z obrotu prawnego przez organ, który go wydał, przed rozpoznaniem skargi przez sąd. W takiej sytuacji brak jest możliwości oceny legalności zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Skarżący J. K. domagał się stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej za lata 1996-1998. Po odmowie stwierdzenia nadpłaty przez organ I instancji i uchyleniu tej decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które umorzyło postępowanie, skarżący wniósł skargę do WSA. W trakcie postępowania przed WSA, SKO wydało decyzję stwierdzającą nieważność swojej poprzedniej decyzji.Rozstrzygnięcie
Umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: S.NSA Andrzej Grzelak Sędziowie: S. WSA Andrzej Cisek Asesor WSA Katarzyna Radom - sprawozdawca Protokolant: Małgorzata Jakubiak Po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] o [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej za lata 1996 -1998 umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
J. K. pismem z dnia [...] wystąpił do Przewodniczącego Zarządu Miasta w K. z żądaniem stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty targowej za lata 1996, 1997 i I kwartał 1998 r. W uzasadnieniu wskazywał, iż wybudował kiosk handlowy na dwóch miejscach targowych i z tego tytułu został obciążony opłatą w podwójnej wysokości, zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami opłata obciąża osobę fizyczną dokonującą sprzedaży na targowisku, a zatem organ bezprawnie pobierał opłatę w podwójnej wysokości.
Decyzją z dnia [...] Przewodniczący Zarządu Miasta K. odmówił stwierdzenia nadpłaty we wnioskowanym zakresie powołując się na bezpodstawność żądania, bowiem opłata za ww. okres w kwocie uiszczonej przez Skarżącego była należna. Ponadto zgodnie z art. 80 § 1 ust. 3 ordynacji podatkowej, w ocenie organu, wygasło już prawo do domagania się opłaty targowej uiszczonej przed dniem 10.12.1996 r. W odwołaniu od ww. decyzji Skarżący domagał się jej uchylenia. W uzasadnieniu wskazywała Strona, iż pobierana opłata miała charakter ryczałtowy, a nie stawki dziennej, co jest niedopuszczalne, wskazywał ponadto na powołaną już wcześniej we wniosku bezprawność pobierania opłaty w podwójnej wysokości.
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzając, iż w nadpłata jest kwotą nienależnie uiszczonego lub nadpłaconego podatku. Cechy takiej nie posiada należność uiszczona na mocy ostatecznej decyzji określającej zaległość podatkową. Dopiero uchylenie takiej decyzji i wydanie nowego rozstrzygnięcia (o ile będą ku temu podstawy) spowoduje, iż powstanie nadpłata jako różnica pomiędzy podatkiem wpłaconym, a kwotą wynikającą z nowej decyzji. W niniejszej sprawie Strona nie twierdzi, iż zapłaciła więcej niż wynika z decyzji ale kwestionuje zasadność decyzji. Stąd należy przyjąć, iż wniosek dotyczy określenia wysokości zaległości w opłacie targowej, a więc sprawy rozstrzygniętej już decyzją ostateczną.
W złożonej skardze Strona domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Przewodniczącego Zarządu Miasta K. powołując się na argumentację przedstawianą w poprzednich pismach. Dodatkowo Skarżący wskazywał, iż ostateczna decyzja w sprawie określenia zaległości, na którą wskazywał organ dotyczy II półrocza 1998 r., zaś Skarżący domaga się nadpłaty za 1996, 1997, i I półrocze 1998 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie wskazując, iż Skarżący nie zaprzeczał, iż w istocie w ww. okresie dokonywał sprzedaży w Hali Targowej A, co łączy się z obowiązkiem uiszczania opłaty targowej. Pracownicy Hali szczegółowo ewidencjonowali dni pracy na poszczególnych stanowiskach sprzedaży. Ponadto wprowadzono zmiany do umów dzierżawy obniżając zarówno czynsz jak i zryczałtowaną opłatę w związku z czym "skarżący nie doznał uszczuplenia materialnego wskutek pobierania opłaty".
W dniu [...] do Sądu wpłynęła decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stwierdzająca nieważność zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w decyzji z dnia [...] błędne przyjęto, iż odwołanie Podatnika dotyczy określenia wysokości zaległości podatkowej, a nie odmowy stwierdzenia nadpłaty. W piśmie z dnia 5.05.2003 r. Skarżący podtrzymał Skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Powyższy zapis uzasadnia kognicję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania sprawy wniesionej wszak do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując jednocześnie na właściwość przepisów postępowania w oparciu o które należy rozpoznawać skargi w okresie przejściowym.
Zapis art. 161 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.):
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargą;
2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i
obowiązków ścisłe związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza
osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3)gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. "
O bezprzedmiotowości można mówić wówczas gdy prowadzenie postępowania stało się zbędne - gdy nie istnieją elementy stosunku prawnego, który ma być przedmiotem oceny Sądu. Przyczyny bezprzedmiotowości postępowania mogą dotyczyć jego podmiotu - strony postępowania lub też przedmiotu - decyzji, postanowienia aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które mają być ocenione przez Sąd. W przypadku braku możliwości ustalenia któregokolwiek z ww. wskazanych elementów postępowanie przed sądem winno zostać umorzone.
W rozpatrywanej sprawie Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu domagając się oceny jej legalności, jednakże w dacie rozpoznawania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedmiot zaskarżenia już nie istniał, bowiem zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ, który ją wydał. Utracony został tym samym przedmiot postępowania, który miał być oceniony przez Sąd. W związku z powyższym prowadzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe i zgodnie z powołanym powyżej zapisem należało je umorzyć.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło