I SA/Wr 1321/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Sędziowie Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska,, Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (sprawozdawca), Protokolant starszy specjalista Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...][ czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi A Sp. z o.o. w L. (dalej: Skarżąca, Spółka, Wnioskodawca) jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z dnia 20 czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w przypadku przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową spółka osobowa będzie zobowiązana jako płatnik pobrać podatek od zysku bieżącego, zgodnie z art. 26 ust. 6 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: ustawa o CIT), wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. , działającego w imieniu Ministra Finansów. We wniosku z dnia 18 kwietnia 2016 r. przedstawione zostało przez Spółkę następujące zdarzenie przyszłe: Wspólnicy Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zamierzają przekształcić Spółkę ze spółki z o.o. w spółkę osobową (jawną lub komandytową). Przekształcenie ma nastąpić w trybie przepisów art. 551 i nast. ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej: KSH). Wnioskodawca przewiduje, że na moment przekształcenia, w spółce z o.o. może wystąpić zysk za rok bieżący tj. za okres od początku roku obrotowego do dnia poprzedzającego dzień przekształcenia, wykazany w pozycji bilansu jako "zysk (strata) netto" (dalej: Zysk Bieżący). W wyniku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę osobową nie dojdzie do zwiększenia majątku spółki osobowej (wartość kapitałów własnych spółki osobowej nie ulegnie zmianie w związku z przekształceniem spółki z o.o.). Ewentualna decyzja o rozdysponowaniu Zysku Bieżącego może zostać podjęta dopiero po zakończeniu roku obrotowego Spółki, jednak nie wcześniej niż w dacie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za zakończony rok obrotowy. Zapytanie Spółki nie dotyczy zysków przekazanych na kapitały inne niż kapitał zakładowy. W związku z powyższym zadano pytanie, czy w przypadku przekształcenia Spółki w spółkę osobową (komandytową) spółka ta (tj. spółka komandytowa powstała w wyniku przekształcenia Spółki) będzie zobowiązana jako płatnik pobrać podatek od Zysku Bieżącego, zgodnie z art. 26 ust. 6 ustawy o CIT w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT? Przedstawiając własne stanowisko Spółka wskazała, że wartość Zysku Bieżącego nie powinna zostać uznana ani za zyski niepodzielone ani za wartość zysków przekazanych na kapitały inne niż kapitał zakładowy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT. W konsekwencji spółka osobowa powstała z przekształcenia Spółki nie będzie zobowiązana jako płatnik do pobrania podatku od wartości zysków za rok bieżący zgodnie z art. 26 ust. 6 ustawy o CIT. Spółka, uzasadniając własne stanowisko w sprawie, wskazała na brak definicji "niepodzielonych zysków" w ustawie o CIT oraz wywiodła, iż aby ustalić znaczenie pojęcia zysków niepodzielonych, należy sięgnąć do przepisów KSH, które regulują problematykę tworzenia, organizacji, zasad funkcjonowania, rozwiązywania oraz transformacji (łączenia, podziału i przekształcenia) spółek handlowych. Spółka przywołała regulację art. 191 § 1 KSH, zgodnie z którą wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwalą zgromadzenia wspólników. Dodatkowo wskazała także na art. 192 KSH, który stanowi, że kwota przeznaczona do podziału między wspólników nie może przekraczać zysku za ostatni rok obrotowy, powiększonego o niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz o kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, które mogą być przeznaczone do podziału. Z literalnego brzmienia tych przepisów wynika – zdaniem Spółki - że KSH wyraźnie rozgranicza kategorie, które mogą zostać przeznaczone do podziału na (1) zysk wynikający z rocznego sprawozdania finansowego (zysk za ostatni rok obrotowy); (2) niepodzielone zyski z lat ubiegłych; (3) kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych. Wskazując na brzmienie art. 191 i art. 192 KSH Spółka uznała, iż moment przeznaczenia do podziału zysku wynikającego ze sprawozdania finansowego wyznacza podjęcie przez zgromadzenie wspólników stosownej uchwały. O ile umowa spółki nie stanowi inaczej, uchwała zgromadzenia wspólników może nie zawierać postanowień o podziale zysku. Wtedy wspólnicy nie nabywają prawa do udziału w zysku. Niemniej, wspólnicy powinni określić, na jakie fundusze spółki należy zaliczyć zysk zatrzymany w spółce (np. fundusz zapasowy, fundusz inwestycyjny). Zanim nie zostanie zatem podjęta uchwała, nie ma możliwości – w ocenie Wnioskującego - określić, czy wspólnicy spółki przeznaczyli zysk bieżący do podziału, czy np. pozostawili go w spółce jako zysk niepodzielony. W konsekwencji – zdaniem Spółki - należy uznać, że zyskami, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT są wyłącznie niepodzielone zyski z lat ubiegłych oraz kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowych, natomiast zysk wynikający z rocznego sprawozdania finansowego (Zysk Bieżący) nie został wskazany w ustawie o CIT jako przedmiot opodatkowania. Przedstawiona przez Spółkę interpretacja pojęcia zysków niepodzielonych znajduje – w jej ocenie - potwierdzenie również na gruncie ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1047, dalej: "u.o.r."). Spółka uzasadniając tę tezę wskazała, iż zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 30 u.o.r. przez przychody i zyski rozumie się uprawdopodobnione korzyści powstałe w danym okresie sprawozdawczym. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 8 u.o.r. okresem sprawozdawczym jest okres, za który sporządza się sprawozdanie finansowe. Z kolei zgodnie z art. 53 u.o.r., sprawozdanie finansowe podlega zatwierdzeniu. Stosownie zaś do art. 53 ust. 3 u.o.r., podział lub pokrycie wyniku finansowego netto jednostek zobowiązanych, zgodnie z art. 64 ust. 1, do poddania badaniu rocznego sprawozdania finansowego może nastąpić po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego przez organ zatwierdzający. Podział lub pokrycie wyniku finansowego netto, dokonany bez spełnienia tego warunku, jest nieważny z mocy prawa. Wynik finansowy netto, o którym mowa w art. 53 u.o.r., może zostać podzielony, lub nie, jedynie na mocy odpowiedniej uchwały zgromadzenia wspólników, po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego. W konsekwencji – zdaniem Spółki - wszelkie wartości lub nadwyżki występujące u Spółki przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego nie powinny zostać uznane za zyski niepodzielone. Reasumując swoje wywody Spółka wskazała, że o zyskach niepodzielonych można mówić najwcześniej wtedy, gdy zostanie sporządzone i zatwierdzone sprawozdanie finansowe za dany okres sprawozdawczy. Jakiekolwiek wykazywane wcześniej (przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego) nadwyżki/wartości nie powinny być utożsamiane z pojęciem zysków niepodzielonych. W konsekwencji – w ocenie Spółki - tzw. Zysk Bieżący, który może wystąpić w Spółce na dzień przekształcenia, opisany w zdarzeniu przyszłym, nie powinien być uznawany za zysk niepodzielony w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT. Wskazała Spółka również, iż wypracowany przez Spółkę Zysk Bieżący nie zostanie przekazany na inne kapitały przed przekształceniem Spółki. Będzie on wykazywany w bilansie Spółki, jako "zysk (strata) netto". Tym samym nie będzie wartością zysku przekazanego na inne kapitały, gdyż w takiej sytuacji wartość tego zysku byłaby uwzględniana właśnie w innych kapitałach Spółki tj. kapitale rezerwowym lub zapasowym. W konsekwencji tzw. Zysk Bieżący nie może zostać uznany za wartość zysku przekazanego na inne kapitały. Podsumowując stanowisko w sprawie Spółka wskazała, że Zysk Bieżący nie powinien być uznany ani za zyski niepodzielone, ani za zyski przekazane na inne kapitały w rozumieniu przepisów ustawy o CIT. W rezultacie – zdaniem Spółki - spółka osobowa powstała z przekształcenia Spółki nie będzie zobowiązana jako płatnik do pobrania podatku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy zgodnie z art. 26 ust. 6 ustawy o CIT. W interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z 20 czerwca 2016 r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy w przypadku przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową, spółka osobowa będzie zobowiązana jako płatnik pobrać podatek od Zysku Bieżącego, zgodnie z art. 26 ust. 6 ustawy o CIT w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, za nieprawidłowe. Pismem z 19 lipca 2016 r. wniesiono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z 12 sierpnia 2016 r. o nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów, udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie, stwierdzając brak podstaw do zmiany ww. interpretacji. W skardze wywiedzionej od powyższej interpretacji Skarżąca zarzuca: 1) Niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem przez Organ, że zyski wypracowane za rok bieżący tj. za okres od początku roku obrotowego do dnia poprzedzającego dzień przekształcenia, wykazane w pozycji bilansu, jako "zysk (strata) netto" (Zysk Bieżący) będą podlegały opodatkowaniu w przypadku przekształcenia Spółki w spółkę komandytową, co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania art. 26 ust. 6 ustawy o CIT, poprzez błędne uznanie, że spółka powstała po przekształceniu Spółki będzie płatnikiem podatku dochodowego z tytułu wystąpienia Zysku Bieżącego. 2) Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 i art. 125 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa) - poprzez nieprzedstawienie wyczerpującej oceny prawnej stanowiska Skarżącej oraz wydanie interpretacji indywidualnej z naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych polegającej na braku pełnego odniesienia się do całokształtu argumentacji przedstawionej przez Skarżącą oraz przeprowadzenie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z pominięciem podstawowych zasad tego postępowania, nieuwzględnieniem dorobku doktryny, a także przy dokonaniu rekonstrukcji norm prawnych z pominięciem zasad prawidłowej wykładni i logicznego rozumowania. Wskazując na powyższe naruszenia, Skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości; 2. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 20 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W ocenie Sądu zaskarżona interpretacja nie narusza prawa, stąd skarga zasługuje na oddalenie. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest zdarzenie przyszłe, w którym Skarżąca będąca spółką z o.o. zamierza przekształcić się w spółkę osobową (jawną lub komandytową). Skarżąca przewiduje, że na moment przekształcenia w spółce z o.o. (przekształcanej) powstanie zysk za rok bieżący tj. okres od początku roku obrotowego do dnia poprzedzającego dzień przekształcenia. Pytanie Skarżącej dotyczyło obowiązku poboru podatku od zysku bieżącego, wygenerowanego przez spółkę przekształcaną za rok bieżący tj. okres od początku roku obrotowego do dnia poprzedzającego dzień przekształcenia. Zapytanie Spółki nie dotyczyło zysków przekazanych na kapitały inne niż kapitał zakładowy. Zdaniem Sądu, organ interpretacyjny prawidłowo uznał, że regulacja art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT może mieć zastosowanie w stosunku do zysku bieżącego spółki osiągniętego przez nią do dnia jej przekształcenia w spółkę komandytową. Na wstępie niniejszych rozważań należy podkreślić, iż wykładnia objętych zarzutami skargi przepisów ustawy o CIT nie może być dokonana w oderwaniu od regulacji KSH oraz u.o.r., a które dotyczą kwestii przekształcania spółek. I tak wskazać należy na zasady przekształcania spółek prawa handlowego regulowane przez poszczególne przepisy KSH. Zgodnie z art. 551 § 1 KSH, spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo - akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą). W myśl przepisu art. 552 KSH, spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną. Majątek spółki przekształcanej z dniem przekształcenia staje się majątkiem spółki przekształconej. Wartość tego majątku zostaje w toku przekształcenia ustalona, poszczególne składniki majątku wycenione (art. 558 § 2 pkt 3 KSH), a plan przekształcenia poddany badaniu przez biegłego rewidenta (art. 559 § 1 KSH). W dniu przekształcenia wiadomo więc dokładnie, jaki jest majątek spółki przekształcanej. Na dzień przekształcenia sporządza się też sprawozdanie finansowe przy zastosowaniu takich samych metod i w takim samym układzie, jak ostatnie roczne sprawozdanie finansowe (art. 558 § 2 pkt 4 KSH). Podkreślić należy, że w sporządzonym sprawozdaniu zostaje wykazany wynik finansowy spółki przekształcanej. W przypadku, gdy wykazane w sprawozdaniu finansowym (a dokładnie rachunku zysków i strat) przychody będą wyższe od kosztów uzyskania przychodów będziemy mieli do czynienia z zyskiem, która to wartość będzie przeniesiona do bilansu spółki przekształcanej. Przekształcenie spółki kapitałowej wymaga uchwały podjętej przez zgromadzenie wspólników lub walne zgromadzenie wspólników (art. 562 § 1 KSH). Tym samym dojdzie do ustalenia wyniku finansowego za okres do dnia przekształcenia, zaś w przypadku kiedy będzie to wynik dodatni, powstanie zysk. Analizując natomiast regulacje u.o.r., należy wskazać, że przez rok obrotowy - rozumie się rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy (art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.r.). Natomiast przez okres sprawozdawczy należy rozumieć okres, za który sporządza się sprawozdanie finansowe w trybie przewidzianym ustawą lub inne sprawozdania sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych (art. 3 ust. 1 pkt 8 u.o.r.). Zaś dniem bilansowym jest dzień, na który jednostka sporządza sprawozdanie finansowe (art. 3 ust. 1 pkt 10 u.o.r.). Z powyższego słusznie – zdaniem Sądu – wywiódł organ, że co do zasady sprawozdanie finansowe sporządzane jest na koniec roku obrotowego określonego w statucie lub umowie, istnieją jednak od tej zasady wyjątki w trybie przewidzianym ustawą. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 u.o.r., księgi rachunkowe otwiera się, z zastrzeżeniem ust. 3 na dzień zmiany formy prawnej a zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 3 u.o.r., księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3, 3a, 3b i 3c na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej. Natomiast sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy, stosując odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b, zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego, określone w rozdziale 4 (art. 45 ust. 1). Co oznacza, że w myśl ustawy o rachunkowości dochodzi do zamknięcia ksiąg i ustalenia wyniku finansowego. W świetle powyższych regulacji zasadne jest stanowisko organu, iż w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową następuje wykreślenie spółki przekształcanej (spółki kapitałowej) z rejestru, księgi spółki przekształcanej (spółki kapitałowej) są zamykane a w związku z zamknięciem ksiąg finansowych sporządzane jest sprawozdanie finansowe. Skoro zaś sprawozdanie finansowe sporządza się przy zastosowaniu takich samych metod i w takim samym układzie, jak ostatnie roczne sprawozdanie finansowe, to uznać należy, iż w tym momencie ustalany jest wynik finansowy spółki przekształcanej za okres od początku roku do dnia przekształcenia. Jeżeli zatem w pozycji bilansu zostanie wykazany zysk (Zysk Bieżący), będzie on stanowił "zysk niepodzielony" w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT. Zgodnie bowiem z art. 10 ust. 1 pkt 8ustawy o CIT, dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia. Z brzmienia cytowanego wyżej przepisu wynika, iż przychód (dochód) z tytułu wartości niepodzielonych zysków powstaje w momencie przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową. Zatem, w sytuacji przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową, cała wartość niepodzielonych zysków (w tym też zysku bieżącego) podlega opodatkowaniu na podstawie ww. przepisu. Jednocześnie, zauważyć należy, iż pod pojęciem "niepodzielnych zysków w spółkach kapitałowych" zawartym w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT należy rozumieć wartości niepodzielonych między udziałowców wszelkich zysków spółki kapitałowej. Słusznie przy tym wskazał organ w zaskarżonej interpretacji, iż do "ujawnienia" tej wartości zysku bieżącego (zysku niepodzielonego) dojdzie w sprawozdaniu sporządzonym przez spółkę przekształconą. Należy wskazać także na regulację art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, zgodnie z którą jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego. Mając na względzie m.in. cytowane wcześniej przepisy ustawy o rachunkowości należy stwierdzić, że wynika z nich obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych, tym samym w przypadku, kiedy dochodzi do przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych jest dla spółki przekształcanej rokiem podatkowym. Jak wynika z powyższego, opisany we wniosku zysk osiągnięty przez spółkę przekształcaną od rozpoczęcia roku obrachunkowego do dnia przekształcenia stanowi "zysk niepodzielony" w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8ustawy o CIT. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, podnoszone zarzuty niewłaściwej wykładni przepisów prawa materialnego a to art. 10 ust. 1 pkt 8ustawy o CIT, należy zatem uznać za chybione. Stąd prawidłowym było wskazanie w zaskarżonej interpretacji, iż w stanie faktycznym opisanym we wniosku zastosowanie znajdzie art. 26 ust. 6 ustawy o CIT, zgodnie z którym w przypadku dochodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 i 8, spółka przejmująca, nowo zawiązana lub powstała w wyniku przekształcenia jest obowiązana jako płatnik, w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał dochód, wpłacić podatek, o którym mowa w art. 22 ust. 1, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania (...). Podatnik jest obowiązany przed tym terminem przekazać płatnikowi kwotę tego podatku. W terminie wpłaty podatku płatnik jest obowiązany przesłać podatnikowi informację o wpłaconym podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru. Obowiązek przesłania informacji o wpłaconym podatku nie powstaje w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze. Odnosząc się natomiast do podnoszonych przez Stronę zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14c § 1 oraz § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 i art. 125 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa - poprzez nieprzedstawienie wyczerpującej oceny prawnej stanowiska Skarżącej oraz wydanie interpretacji indywidualnej z naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych polegające na braku pełnego odniesienia się do całokształtu argumentacji przedstawionej przez Skarżącą oraz przeprowadzenie postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z pominięciem podstawowych zasad tego postępowania, nieuwzględnieniem dorobku doktryny, a także dokonania rekonstrukcji norm prawnych z pominięciem zasad prawidłowej wykładni i logicznego rozumowania, Sąd uznał, iż również i one nie zasługują na uwzględnienie. Należy bowiem wskazać, że wynikająca z art. 120 Ordynacji podatkowej zasada działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa, obliguje organ podatkowy do respektowania określonych prawem warunków i zbadania, czy w przedstawionym przez podatnika zdarzeniu przyszłym w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa jego stanowisko jest prawidłowe czy nie. W myśl art. 121 § 1 postępowanie winno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W niniejszej sprawie Organ odniósł się do wskazanego przez Skarżącą- zdarzenia przyszłego, dokonał oceny prawnej tego stanu z przytoczeniem przepisów mających zastosowanie w sprawie, a tym samym wykazał z jakiego powodu jej stanowisko uznał za nieprawidłowe. W związku z tym Organ, działając w ramach przepisów Ordynacji podatkowej obowiązujących przy wydawaniu interpretacji indywidualnych ściśle trzymał się wytyczonych mu zasad postępowania. Dalej zauważyć należy, iż w regulacji zawartej w art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej ustawodawca nakazał, że organy podatkowe powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. W przedmiotowej sprawie wniosek wpłynął 18 kwietnia 2016 r., pierwotny termin do wydania interpretacji upływał 18 lipca 2016 r., jednakże wniosek wymagał doprecyzowania, którego dokonano na wezwanie organu, dlatego też termin uległ przedłużeniu do dnia 1 sierpnia 2016 r. Organ wydał interpretację 20 czerwca 2016 r., czyli przed upływem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Natomiast w myśl art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej, w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skargi, zaskarżona interpretacja wypełnia dyspozycję zawartą w ww. przepisach. Zawarta w niej została bowiem ocena stanowiska Strony wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny oraz wskazanie prawidłowego stanowiska. Ponadto interpretacja została wydana przez uprawniony organ i w ustawowym terminie, a więc z zachowaniem obowiązującej procedury. Organ podatkowy dokładnie przeanalizował zdarzenie przyszłe przedstawione przez Skarżącą we wniosku oraz dokonał jego interpretacji na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że wydając tę interpretację organ działał stosownie do wymagań przepisów prawa. Przestrzeganie w postępowaniu przepisów prawa jest zarazem realizacją przesłanki prowadzenia tego postępowania w sposób budzący zaufanie. Odnosząc się do zarzutów Skarżącej, że przy wydaniu interpretacji indywidualnej został naruszony art. 14h w zw. z art. 121 § 1, w zw. z art. 120 w zw. z art. 125 § 1 Ordynacji podatkowej należy stwierdzić, że fakt, że nie zaakceptowano stanowiska Skarżącej nie uprawnia do czynienia zarzutu naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez dokonanie dowolnej i wybiórczej oceny przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Ponadto należy wskazać, że poprzez wyrażenie poglądu Organu podatkowego w kwestii rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu zastosowania nie może dojść naruszenia wskazanych w skardze norm przepisu art. 120, art. 121 § 1, art. 125 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym, Sąd uznał, iż wydana interpretacja indywidualna w żaden sposób nie narusza art. 14c § 1 i § 2, art. 120, z art. 121 § 1 i art. 125 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd oddalił skargę.