I SA/Wr 1326/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołań postanawia odrzucić skargę. W sprawie skargę na oznaczone wyżej postanowienie, której adresatem jest B. S., podpisał K. O. Pod nieobecność K. O. jego dorosłemu domownikowi (matce) w dniu [...] (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki) doręczono wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez dostarczenie pełnomocnictwa procesowego. Wraz z wezwaniem doręczone zostało pouczenie o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153., poz. 1270 ze zm.) W piśmie nadanym na adres Sądu w dniu [...] K. O. oświadczył, iż pozostaje z B. S. w konkubinacie, prowadzi z nią wspólne gospodarstwo i został ustanowiony jej pełnomocnikiem do zarządzania majątkiem oraz sprawowania zajmowania się interesami strony skarżącej. W załączeniu przesłano fotokopię wypisu aktu notarialnego (repertorium A nr [...]) pełnomocnictwa udzielonego K. O. przez B. S. między innymi do reprezentowania przed sądami. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 72 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Z akt sprawy wynika, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi odebrał dorosły domownik K. O. i dlatego doręczenie wezwania, jakie nastąpiło w dniu [...], należy uznać za skuteczne. Jak wynika z treści skargi stroną, będącą adresatem zaskarżonej decyzji, jest B. S. Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Stosownie do art. 34 powołanej ustawy strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jak stanowi z kolei art. 35 tej samej ustawy pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Przepisami szczególnymi, o których mowa w powołanym uregulowaniu, są przepisy ustawy z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 126, poz. 1069 ze zm.), ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. w Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 86 ze zm.) oraz ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (t. j. w Dz. U. z 2001 r. nr 49, poz. 509 ze zm.). Przy tym należy zaznaczyć, iż obowiązujące aktualnie przepisy prawa nie przewidują możliwości reprezentowania stron w sprawach obowiązków podatkowych przez doradców podatkowych. W powyższych uregulowaniach ustawodawca wskazał krąg podmiotów, które w postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą występować w charakterze pełnomocnika stron. Kategorie tych podmiotów zostały zdefiniowane przez określenie ich związków ze stroną o charakterze pokrewieństwa, powinowactwa, małżeństwa, przysposobienia lub też zlecenia, przy czym stosunek zlecenia dotyczy tylko pełnomocników profesjonalnych. W tym miejscu winno się wskazać, iż konkubinat nie został zaliczony przez przepisy regulujące postępowanie sądowoadministracyjne do żadnej z wymienionych kategorii. Dlatego przepis art. 35 § 1 ustawy procesowej nie ma zastosowania do osób pozostających w konkubinacie. W konsekwencji należy stwierdzić, że K. O. nie mógł skutecznie reprezentować swojej konkubiny, do której adresowane jest zaskarżone rozstrzygnięcie, przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] została wniesiona przez nieuprawnioną do tego osobę, i to mimo doręczenia jej prawidłowego pouczenia o wymogach stawianych osobom występującym w charakterze pełnomocnika przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd postanowieniem odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienia skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie wniesienie w imieniu B. S. skargi przez osobę, która - jako nie spełniającą wymogów określonych w art. 35 § 1 ustawy procesowej - nie może występować przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w charakterze pełnomocnika, uznać należało za niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.