I SA/Wr 1328/11

Wrocław, dnia 05 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 05 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 06 lipca 2011 r. M. W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 r., z uwagi na jej uzasadniony interes oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Paragraf 3 tego art. przewiduje jednak możliwość wstrzymania wykonania takiej decyzji przez sąd, jeżeli w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłość przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. Należy przy tym zauważyć, że ciężar wykazania wystąpienia którejkolwiek ze wskazanych przesłanek spoczywa zawsze na wnioskodawcy, jako podmiocie który powołuje się na korzystną dla siebie okoliczność. Powinien on zatem nie tylko uzasadnić swój wniosek, ale także poprzeć go odpowiednimi dowodami. W niniejszej sprawie skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku, ani nie przedstawiła dowodów na jego poparcie. Należało zatem uznać, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie zostały wykazane, a wniosek spółki jest niezasadny.