I SA/Wr 1329/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń, sierpień, wrzesień i październik 2000 r. odrzucić skargę. W sprawie skargę na oznaczoną wyżej decyzję, której adresatem jest I. W., podpisał doradca podatkowy, któremu w dniu [...] (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki) doręczono wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez dostarczenie pełnomocnictwa procesowego. Listem poleconym nadanym na adres Sądu w dniu [...] (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego A) występujący w imieniu strony skarżącej doradca podatkowy przesłał stosowne pełnomocnictwo wraz z pismem przewodnim, w którym sformułował wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia [...], doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki), odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na przedłożeniu pełnomocnictwa procesowego. Wraz z powyższym orzeczeniem reprezentujący stronę skarżącą doradca podatkowy otrzymał pouczenie o trybie i terminie wniesienia zażalenia. Z akt sprawy wynika, iż wyżej wskazane orzeczenie z dnia [...] nie stało się przedmiotem środka odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do wniesienia środka odwoławczego od postanowienia z dnia [...] rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem dnia 1 listopada 2005 r., który jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Zatem za ostatni dzień terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy przyjąć dzień 2 listopada 2006 r. Z uwagi na fakt, iż postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie stało się, mimo prawidłowego pouczenia, przedmiotem zażalenia, zyskało ono walor prawomocności, a więc postępowanie wpadkowe wszczęte wnioskiem pełnomocnika z dnia [...] zostało prawomocnie zakończone. Czynność w postępowaniu sądowym polegająca na wykazaniu upoważnienia do ustanowienia pełnomocnika do wniesienia skargi powinna być dokonana w formie pisma procesowego złożonego w biurze podawczym Sądu lub nadanego w polskim urzędzie pocztowym na adres sądu, w obu przypadkach w terminie zakreślonym dla tej czynności. Mocą art. 83 § 3 ustawy procesowej oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W konsekwencji należało przyjąć, iż datę skutecznego wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pisma usuwającego brak formalny skargi wskazany w wezwaniu wyznacza moment nadania przesyłki nadanej przez doradcę podatkowego, który podpisał skargę, zawierającej pismo pełnomocnika na adres Sądu, tj. dzień [...]. Jak wynika z treści skargi stroną, będącą adresatem zaskarżonej decyzji, jest I. W. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. Stosownie do art. 34 powołanej ustawy strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 ustawy procesowej). Na podstawie art. 46 § 1 tej samej ustawy każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 ustawy). Z akt sprawy wynika, iż skargę w niniejszej sprawie wniósł zastępujący I. W. doradca podatkowy. Brak dokumentów wymaganych przez art. 37 § 1 i art. 46 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed tutejszym Sądem, wobec którego niemożliwe było stwierdzenie, czy doradca podatkowy, który sporządził skargę, był do tego upoważniony, a w konsekwencji, czy skarga została wniesiona w imieniu skarżącej przez osobę do tego umocowaną, jako brak formalny skargi podlegał usunięciu w trybie art. 49 tej ustawy. W oparciu o uregulowanie wynikające z art. 85 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, Sąd zobligowany był przyjąć, iż brak formalny skargi dotyczący wykazania umocowania doradcy podatkowego do wniesienia skargi w imieniu skarżącej nie został uzupełniony, gdyż stosowne pełnomocnictwo zostało dostarczone po upływie wskazanego w wezwaniu terminie. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 ustawy procesowej skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.