I SA/Wr 1335/12

Wrocław, dnia 01 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 01 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym. A. S. (dalej jako wnioskodawczyni) wniosła w dniu 23 listopada 2012 r. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego). W uzasadnieniu wniosku podała, że jej miesięczny dochód wynosi około 1900 zł, a wydatki blisko 1450 zł. Wskazała również, że na moment złożeniu wniosku jej zaległości w płaceniu bieżących zobowiązań wyniosły ponad 1500 zł, w tym 1115,5 zł za energię. Do wniosku załączyła wezwania do zapłaty wystawione przez: przedsiębiorstwo energetyczne i Urząd Miejski W.(z tytułu opłaty za użytkowanie wieczyste). Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2012 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek wnioskodawczyni bez rozpoznania. Po wniesieniu przez wnioskodawczynię sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wezwał ją do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wnioskodawczyni w odpowiedzi na wezwanie złożyła stosowny formularz, w którym wskazała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu podała, że jest osobą samotnie wychowująca dwie uczące się córki (13 i 19 lat). Uzyskuje dochód w kwocie 1.900 zł netto, przy stałych miesięcznych wydatkach w kwocie 1.500 zł ("kredyt na życie", media, czynsz). Jak wskazała, pozostała kwota 400 zł nie starcza rodzinie na jedzenie, więc jest zmuszona ciągle pożyczać pieniądze. Podała także, że starsza córka choruje na astmę i wymaga stałego przyjmowania leków. Nie ma nikogo, kto mógłby jej pomóc finansowo. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 34 m2, nie posiada oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Starsza z córek otrzymuje alimenty w wysokości 500 zł z Funduszu Alimentacyjnego; w przypadku młodszej z córek, jak podniosła, alimentów brak z uwagi na niewypłacalność ojca. Podała ponadto, że zalega z płaceniem czynszu na kwotę ok 1.000 zł. Wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze - dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Paragraf 2 art. 245 p.p.s.a. stanowi, że zakres całkowity prawa pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego). Natomiast w myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie fizycznej tylko wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Innymi słowy, obowiązek udowodnienia zaistnienia przesłanek do otrzymania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Jako, że oświadczenie wnioskodawczyni o wysokości osiąganych przez jej rodzinę dochodów i wydatków nie budzi zasadniczych wątpliwości Sadu, uznać należało, że wykazała ona przesłankę, o której mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, zapłata 500 zł z tytułu wpisu od skargi wpłynie znacząco na możliwości utrzymania całej rodziny, której dochód, co należy podkreślić (wliczając do niego alimenty jednej z córek), nie przekracza 800 zł na osobę. Na marginesie Sąd zauważa, że również Dyrektor Izby Skarbowej we W. wskazał, w odpowiedzi na skargę, na niełatwą sytuację finansową wnioskodawczyni. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.