I SA/Wr 134/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego uzasadniając, że ma trudną sytuację majątkową, jest niepełnosprawny i ma ograniczone możliwości zarobkowe. Wskazał, że z dochodów uzyskiwanych z pracy zarobkowej w kwocie około 1.500 zł utrzymuje małoletnie dziecko i jego matkę. Pracuje poza miejscem zamieszkania, co - jak podkreślił - również rzutuje na budżet rodziny. Niepełnosprawność wnioskodawcy natomiast wiąże się ze stałym przyjmowaniem leków i stałą opieką lekarza specjalisty. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z narzeczoną i małoletnią córką, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dochód z pracy zarobkowej uzyskuje tylko wnioskodawca w kwocie 2.000 zł brutto, natomiast narzeczona otrzymuje zasiłek rodzinny w wysokości 48 zł. Z powyższych dochodów pokrywana jest opłata za wynajem mieszkania, która wynosi wraz z pozostałymi opłatami 864 zł oraz wydatki na dojazd do pracy w kwocie 200 zł. Do wniosku załączone zostało orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności skarżącego. Na wezwanie Sądu do przedłożenia dokumentów potwierdzających oświadczenia złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych dokumentów dotyczących stanu finansowego i majątkowego, skarżący nie udzielił odpowiedzi w zakreślonym terminie. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zwrócić trzeba uwagę, że wyrażenie zawarte w powołanym wyżej przepisie art. 246 p.p.s.a. "gdy wykaże" wskazuje, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek udowodnienia w wiarygodny sposób, że nie jest w stanie ponieść kosztów procesu bez uszczerbku dla własnego koniecznego utrzymania. Winien zatem dochować szczególnej staranności przy wskazywaniu podstaw, które uzasadniają jego żądanie, poprzez przedłożenie wszelkich dokumentów i oświadczeń potwierdzających brak środków na opłacenie tych kosztów. Skarżący natomiast nie uczynił zadość temu obowiązkowi pomimo wezwania Sądu. Dodatkowo wskazać należy, że wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów - zgodnie z treścią art. 255 p.p.s.a. - ma miejsce w sytuacji, gdy oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości. Wezwany jest wtedy obowiązany złożyć, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe. Skoro zatem Sąd uznał oświadczenia strony za niewystarczające do realnej oceny jej sytuacji finansowej i majątkowej, a strona mimo wezwania nie przedłożyła dodatkowych dokumentów, to tym samym nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania . Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.