I SA/Wr 134/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. P. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia przywrócić termin. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 lutego 2016 r. wezwano stronę skarżącą, w terminie siedmiu dni, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 24 lutego 2016 r. Pismem z dnia 7 marca 2016 r. pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma wskazując w uzasadnieniu, że powodem niedopełnienia tych braków w terminie była nagła choroba i przebywanie na zwolnieniu lekarskim, która stanowiła okoliczność uniemożliwiającą dopełnienia czynności a także ustanowienia w tak krótkim czasie pełnomocnika substytucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o jego przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Postanowienie o przywróceniu terminu bądź odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, okoliczności wskazane przez pełnomocnika strony skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu stanowią uprawdopodobnienie braku jego winy w niedotrzymaniu terminu w stopniu wystarczającym do uznania zasadności wniosku. Sąd podzielił stanowisko pełnomocnika, zgodnie z którym w jego sytuacji nagła choroba ([...], [...] i [...]) jako zdarzenie losowe, na którego wystąpienie nie miał wpływu, stanowi niezawinioną przez stronę przeszkodę w dopełnieniu czynności tj. uzupełnieniu braków formalnych skargi. Stwierdzenie to jest uzasadnione zwłaszcza w odniesieniu do okresu [...] marca do [...]marca 2016 r., kiedy to pełnomocnikowi udzielono pomocy lekarskiej w szpitalu na oddziale [...] a następnie przebywał na zwolnieniu lekarskim. Posłużenie się osobą trzecią w przypadku niezawinionej niemożności osobistego wykonania czynności przez pełnomocnika, wywołanej chorobą nie może stanowić przeszkody w realizacji konstytucyjnej zasady prawa do Sądu. Przyjmując zatem obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, stwierdzić należy, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez pełnomocnika, a tym samym przez reprezentowaną przez niego stronę, którą obciążają wszelkie skutki jego działań i zaniechań w procesie. Jednocześnie Sąd zważył, że spełnione zostały pozostałe przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, a to dochowanie siedmiodniowego terminu do złożenia niniejszego wniosku, liczonego od ustania przyczyny oraz dokonanie czynności, dla której termin był wyznaczony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji.