I SA/Wr 1341/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowego "D." SA we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1998 r. na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W rozpoznawanej sprawie dotyczącej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1998 r. strona skarżąca - Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe "D." S.A. - reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż niewstrzymanie wykonania decyzji organu skarbowego wyrządzi jej niepowetowane szkody. Podał, iż aktualnie nie tylko nie dysponuje wolnymi środkami w kwocie niezbędnej do wykonania zobowiązań nałożonych zaskarżoną decyzją liczoną wraz z odsetkami, lecz ma wręcz problemy z utrzymaniem stabilnej płynności finansowej. Nadto wskazał, iż na dzień 30 czerwca 2007 r. wskaźnik bieżącej płynności, pokazujący zdolność firmy do regulowania swoich zobowiązań środkami obrotowymi, wynosi 0,23 podczas gdy jego optymalna wartość winna wahać się w przedziale od 1 do 2-2. Powyższe, jak podkreślił pełnomocnik strony skarżącej, wskazuje na brak pokrycia zobowiązań krótkoterminowych aktywami o dużym stopniu płynności, a tym samym o uzależnieniu firmy od kapitałów obcych. Dalej pełnomocnik strony skarżącej podniósł, iż aktywa obrotowe na dzień 30 czerwca 2007 r. wynoszą 6,04 mln zł (w tym 0,81 mln zł dochodzone na drodze sądowej) przy zobowiązaniach krótkoterminowych opiewających na kwotę 25,31 mln zł, oraz stracie wielkości 327 tys. zł, spowodowanej niesprzyjającą koniunkturą na rynku paliw ciekłych. Zatem, w ocenie pełnomocnika strony skarżącej, zapłata zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji mogłaby spowodować wymuszoną i gwałtowną sprzedaż aktywów, przy czym cena uzyskana z ich zbycia opiewałaby na ceny niższe aniżeli ceny rynkowe. Nadto pokreślił, iż aktualna kondycja finansowa strony skarżącej w żadnej mierze nie pozwala na wygenerowanie środków, które pozwoliłyby na jednorazową spłatę zaległości wraz z odsetkami. Na koniec podkreślił, iż nie istnieje ryzyko nieściągalności zadłużenia, bowiem strona skarżąca dysponuje majątkiem trwałym, z którego możliwa będzie ewentualna egzekucja w razie nieuwzględnienia podniesionych przez nią zarzutów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Tytułem zaś zabezpieczenia należności Skarbu Państwa wynikających ze spornych zobowiązań podatkowych, których część została stwierdzona zaskarżoną decyzją – ustalone zostały hipoteki przymusowe zwykłe odpowiednio na działkach nr 2/5, 643, 644, 645 oraz na działkach nr 4/1, 4/2, 4/18 położonych w J. oraz w Z., zabezpieczające łącznie kwotę 508.153, 00 zł wraz z odsetkami za opóźnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej uppsa - Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 uppsa ma charakter wyjątkowy - jako zasadę przyjmuje się, bowiem to, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 uppsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Podkreślenia wymaga, iż okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie potencjalny i hipotetyczny. Przy ocenie wniosku Sąd opiera się na stanie faktycznym ustalonym na podstawie całości materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy. Biorąc pod uwagę to, iż zaskarżona decyzja ma charakter sankcyjny, kluczową przesłanką przy rozpoznaniu przedmiotowego wniosku jest aktualna kondycja finansowa strony. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 uppsa bezspornie wykazała, iż w jej sytuacji finansowej – na skutek wykonania zaskarżonego aktu - zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej, niepowetowanej szkody. Przedstawiona przez stronę skarżącą sytuacja materialna pozwala nadto na ocenę, iż skutek ten może rzeczywiście po jej stronie zaistnieć. Na poparcie swoich twierdzeń, strona skarżąca, wskazała, iż wskaźnik bieżącej płynności wynosi 0,23 podczas gdy optymalna jego wartość winna wahać się w przedziale od 1,2 do 2, co też świadczy o braku możliwości pokrycia zobowiązań krótkoterminowych aktywami. Nadto strona skarżąca podniosła, iż jej aktualna kondycja finansowa (na dzień 30 czerwca 2007 r. aktywa obrotowe opiewające na kwotę 6,04 mln zł, zobowiązania krótkoterminowe w wysokości 25,31 mln zł oraz strata z bieżącej działalności w kwocie 327 tys. zł) nie pozwala na wygenerowanie środków umożliwiających jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, jak również okoliczność, iż Dyrektor Izby Skarbowej we W. po rozpoznaniu wniosków strony skarżącej - postanowieniem [...] - wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, iż podstawowa przesłanka wstrzymania wykonania decyzji (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody) została bezspornie przez stronę skarżącą wykazana. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 uppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.