I SA/Wr 1341/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. syndyka "A" sp. z o.o. w upadłości we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r., luty 2005 r., okres od kwietnia do lipca 2006 r. oraz od września do grudnia 2006 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpatrywanej sprawie pismem z dnia 23 listopada 2010 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskujący podkreślił, że obecnie, pomimo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję kasacyjną organu II instancji, organ podatkowy I instancji prowadzi postępowanie, które faktycznie polega na wykonaniu zaleceń zawartych w zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony, orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje, że organ I instancji któremu przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia, w sytuacji zaskarżenia do Sądu decyzji kasacyjnej organu II instancji, powinien z urzędu zawiesić postępowanie na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – zwanej dalej: Op). Wnioskujący wskazał, że w niniejszej sprawie, pomimo że decyzja organu II instancji została zaskarżona do Sądu, organ I instancji nie zawiesił postępowania podatkowego i w najbliższym czasie zamierza je zakończyć. Skarżący podkreślił, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu zapobieżenie wystąpienia sytuacji, w której wobec jednego podmiotu w tej samej sprawie prowadzone będą dwa odrębne postępowania podatkowe. W przekonaniu wnioskodawcy, prawomocne rozstrzygnięcie przez Sąd niniejszej skargi, może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania podatkowego przed organem I instancji, gdyż zalecenia Sądu będą wiążące dla organów podatkowych na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: upsa). Dodatkowo prawomocne orzeczenie Sądu będzie miało znaczenie procesowe, gdyż postępowanie sądowe i ponownie prowadzone postępowanie przed organem I instancji mogą ułożyć się w ten sposób, iż prawomocny wyrok Sądu uchylający decyzję kasacyjną zostanie wydany w czasie, gdy będzie się już toczyło postępowanie przed organem II instancji. W tej sytuacji organ odwoławczy zmuszony będzie uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie. Ponadto wydana ponownie decyzja organu I instancji, w związku z uchyleniem decyzji kasacyjnej prawomocnym wyrokiem Sądu, skutkować może wszczęciem przez organ podatkowy postępowania wznowieniowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 7 Op. Powyższe, w ocenie skarżącego, uzasadnia wystąpienie w sprawie przesłanki trudnych do odwrócenia skutków, w związku z przeprowadzeniem długotrwałego postępowania w trybie nadzwyczajnym, mającym na celu wyłącznie przywrócenie poprzedniego stanu prawnego, istniejącego przed wydaniem decyzji organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 upsa, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć jednak trzeba, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296). Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego unormowana przepisem art. 61 § 3 upsa dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt ten nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tego aktu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę obowiązków podatkowych, gdyż uchyla ona w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r., luty 2005 r., okres od kwietnia do lipca 2006 r. i od września do grudnia 2006 r. oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W niniejszej sprawie nie jest zatem spełniony pierwszy z wymienionych warunków, gdyż zaskarżone postanowienie nie nakłada na skarżącego nowych obowiązków. Na marginesie jedynie wskazać należy, że wniosek strony nie spełnia również drugiego z warunków uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, gdyż skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Przedstawienie przez stronę skarżącą we wniosku wpływu hipotetycznego rozstrzygnięcia Sądu na przebieg postępowania podatkowego w niniejszej sprawie, nie uzasadnia pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.