I SA/Wr 135/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ulgi podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu wskazując, że w [...] r. mąż został dotkliwie pobity i przeszedł operację usunięcia [...]. Przed tym incydentem był właścicielem [...]. Konsekwencje urazu czaszkowo-mózgowego jest niepełnosprawność fizyczna i psychiczna, a to z kolei doprowadziło do poważnych problemów finansowych i zajęć komorniczych. Mąż od stycznia 2016 r. przebywa w [...]. Na wniosek szpitala jego renta przekazywana jest przez ZUS do szpitala i przyjmowana o depozytu, z którego pieniądze zginęły. W związku z tym brakuje pieniędzy na bieżące opłaty i leki. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że strona pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, zajmuje mieszkanie komunalne i posiada działkę, która w ¼ jest zajęta przez komornika. Dochody uzyskuje z emerytury i renty męża, którą przejmuje szpital. Jej łączny miesięczny dochód wynosi 724 zł netto. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżąca podała czynsz i media 636,70 zł, prąd 320 zł, gaz 50 zł, leki, rehabilitacje, lekarze specjaliści 420 zł i rata kredytu zaciągniętego na leczenie 292,18 zł. Do wniosku przedłożone zostały kopie dokumentów potwierdzających przejęcie renty męża skarżącej przez szpital i brak środków z tego tytułu w depozycie szpitala, wysokość emerytury skarżącej oraz ponoszone miesięczne zobowiązania. Mając na uwadze powyższe, zdaniem referendarza sądowego, wniosek należało ocenić jako całkowicie zasadny. Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca powyższe wykazała. Za uwzględnieniem żądania wniosku przemawia fakt, iż jedynym dochodem, jaki strona ma do dyspozycji, jest jej emerytura wynosząca zaledwie 724 zł. Skarżąca nie posiada też majątku, z którego mogłaby pozyskać środki na pokrycie kosztów swego udziału w niniejszej sprawie W tym stanie rzeczy wniosek należało ocenić jako uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.