I SA/Wr 1352/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących z nieujawnionych źródeł przychodów za 2010 r. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 1.997 (słownie: tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powołaną w sentencji decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we W. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] r., nr [...], i ustalił skarżącej zobowiązanie w zryczałtowanym podatku od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących z nieujawnionych źródeł przychodów w 2010 r. w niższej wysokości, tj. w kwocie 55.731 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca (wpływ do organu – 5 października 2016 r.) domagała się uchylenia decyzji organów podatkowych obu instancji i umorzenie postępowania podatkowego z uwagi na naruszenie przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uwzględnił skargę i decyzją z dnia [...] r., nr [...], uchylił w całości swoją dotychczasową decyzję z dnia 29 sierpnia 2016 r. oraz decyzję organu podatkowego pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Na wezwanie Sądu organ przedłożył zwrotne potwierdzenie odbioru doręczenia aktu wydanego w trybie autokontroli. Z treści potwierdzenia odbioru wynika, że rozstrzygnięcie autokontrolne zostało doręczone stronie skutecznie w dniu 2 listopada 2016 r. (data wysyłki – 28 października 2016 r.). Pismem z dnia 21 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz zwrot kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z powołanego unormowania wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej. W myśl natomiast art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, organ odwoławczy uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia [...] r. – doręczoną w dniu 2 listopada 2016 r. – uchylił zaskarżony akt. Nie ulega zatem wątpliwości, że na skutek powyższego przestał istnieć przedmiot skargi, a co za tym idzie, wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Należy także odnotować, że organ interpretacyjny dokonał autokontroli w terminie określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. Skarga strony wpłynęła do siedziby organu w dniu 5 października 2016 r. Natomiast w dniu [...] r. wydano decyzję uwzględniającą skargę. Następnego dnia – 28 października 2016 r. – organ podatkowy wyekspediował przesyłkę zawierającą rozstrzygnięcie autokontrolne. W tym stanie rzeczy, Sąd – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ podatkowy czyni zaś zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Koszty postępowania, które podlegają zwrotowi na rzecz strony skarżącej, obejmują wpis sądowy od skargi w kwocie 1.500 zł, opłatę skarbową – 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego – 480 zł, stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Z tego względu, Sąd – na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.