I SA/Wr 1361/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2007 r. postanawia odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy, opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r. wraz z pouczeniem o prawie i terminie jej zaskarżenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 września 2010 r. (adnotacja na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru). Zgodnie z pouczeniem, na wskazaną decyzję stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej we W., w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu. Skarga na przedmiotową decyzję została wniesiona przez skarżącego bezpośrednio do tutejszego Sądu w dniu 26 października 2010 r. W dniu 2 listopada 2010 r. Sąd – mając na względzie zasadę pośredniości wnoszenia środków zaskarżenia do sądów administracyjnych – przesłał skargę do Dyrektora Izby Celnej we W.Przesyłka wpłynęła do organu w dniu 4 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p. p. s. a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 września 2010 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 28 września 2010 r. (wtorek) i upływał w dniu 27 października 2010 r. (środa). Zatem dzień 27 października 2010 r., z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a., był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem skarżący w dniu 26 października 2010 r. nadał w urzędzie pocztowym skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, która wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 28 października 2010 r. Przekazanie skargi Dyrektorowi Izby Celnej we W., zgodnie z dyspozycją art. 54 § 1 p.p.s.a., nastąpiło natomiast w dniu 2 listopada 2010 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W takim bowiem przypadku trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczy się od daty nadania skargi przez sąd na adres organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona, nie zaś od daty nadania skargi przez stronę skarżącą w placówce pocztowej, czy osobistego złożenia skargi w Biurze Podawczym Sądu. W świetle powyższego należy stwierdzić, że strona skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., co czyni skargę spóźnioną. Z kolei rozpoznanie skargi wniesionej przez stronę po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności może nastąpić jedynie w przypadku, gdy na skutek odpowiedniego wniosku strony sąd postanowi o przywróceniu tego terminu. W niniejszej sprawie wniosek taki nie został sformułowany. Należy również wskazać, że organ prawidłowo pouczył skarżącego o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia w sprawie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.