I SA/Wr 1377/12

Wrocław, dnia 10 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. z/s w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia z urzędu zarządzić zwrot na rzecz A S.A. z/s w G. kwoty 100 (słownie: sto ) złotych tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A S.A. z/s w G. na wymienioną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 18 kwietnia 2013 r. jeden z pełnomocników strony skarżącej wniósł o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Kolejny wniosek w tym przedmiocie złożył drugi z pełnomocników 19 kwietnia 2013 r. Od każdego z tych wniosków została uiszczona opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Wysokość tej opłaty określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) stanowiąc w § 2, że należność ta wynosi 100 zł. Niniejszą opłatę strona skarżąca uiściła dwukrotnie. W związku z tym, że wniosek został już opłacony w dniu 17 kwietnia 2013 r., kwota 100 zł, uiszczona 19 kwietnia 2013 r. jest nienależna i podlega zwrotowi. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 225 p.p.s.a. różnicę między kosztami pobranymi a należnymi (nadpłatę) zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.