I SA/Wr 1379/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi K. Z., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia 27 czerwca 2011 r., Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r., postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją opisaną w osnowie niniejszego orzeczenia Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące roku 2008. Orzeczenie w tej sprawie zostało doręczone K. Z. (zwanej dalej skarżącą) w dniu 30 czerwca 2011 r. (zwrotne poświadczenie odbioru). Skarżąca skargę na omawiane rozstrzygnięcie skierowała w dniu 4 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Na podstawie art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei na podstawie art. 111 § 1 KC termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 30 czerwca 2011 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z końcem dnia 29 lipca 2011 r. Skarżąca nadała natomiast skargę dopiero w dniu 4 sierpnia 2011 r. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.