I SA/Wr 1383/08

PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-08-09

Skład orzekający: Barbara Koźlik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyznaczony z urzędu doradca podatkowy, który reprezentował stronę w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną?
Ratio decidendi
Tak, wyznaczony z urzędu profesjonalny pełnomocnik, w tym doradca podatkowy, ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną. Wynagrodzenie to jest ustalane na podstawie przepisów dotyczących opłat za czynności zawodowe, powiększone o podatek VAT, a także obejmuje zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków, takich jak opłaty kancelaryjne.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał wniosek doradcy podatkowego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Strona skarżąca uzyskała prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego. Doradca podatkowy reprezentował stronę w postępowaniu, a następnie wystąpił o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone.
Rozstrzygnięcie
Przyznano pełnomocnikowi dor. pod. M. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 309,80 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. M. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu zaległości w podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. M. P. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 309,80 (słownie: trzysta dziewięć 80/100) złotych. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł oraz ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Krajowej Izby Doradców Podatkowych, na pełnomocnika M. J. został wyznaczony dor. pod. M. P., który reprezentował skarżącego przed tutejszym Sądem, a przed rozprawą wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Pismem z dnia 31 maja 2010 r. oświadczył też, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiot zaskarżenia jest inny niż należność, wynosi 240 zł. W związku z tym wnioskującemu pełnomocnikowi z urzędu należało zasądzić wynagrodzenie w powyższej kwocie, która podlega podwyższeniu o podatek VAT w stawce 22 %, to jest o 52,80 zł. Ponadto do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doliczona została kwota 17 zł w związku z uiszczoną na rachunek właściwego organu podatkowego opłatą kancelaryjną za złożony dokument pełnomocnictwa, tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło