I SA/Wr 1387/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier za marzec 2010 r. postanawia odrzucić skargę. W sprawie skarga na oznaczoną wyżej decyzję, której adresatem jest "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w egzemplarzu nie noszącym podpisu osoby umocowanej do działania w imieniu skarżącej spółki. W dniu 23 sierpnia 2013 r. doręczono skarżącej spółce wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania braku formalnego skargi (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki), pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi w sekretariacie Wydziału I Sądu lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie zareagowała na to wezwanie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a. ) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Na podstawie art. 46 § 1 tej samej ustawy każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Z akt sprawy wynika, iż wniesiona do Sądu skarga nie nosiła podpisu strony skarżącej. Brak podpisu strony wymaganego przez art. art. 46 § 1 pkt 4) w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., jako brak formalny skargi podlegał usunięciu w trybie art. 49 § 1 tej ustawy. Zarządzeniem z dnia 13 września 2013 r. (doręczonym w dniu 23 września 2013 r.) Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi, lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania wraz z jednoczesnym pouczeniem o procesowych skutkach wynikających z nie uzupełnienia tego braku formalnego skargi ( art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a). Termin do uzupełnienia braku formalnego środka zaskarżenia rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 24 sierpnia 2013 r. i upływał z dniem 30 sierpnia 2013 r. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 23 sierpnia 2013 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 21 akt ) i upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu. Ubocznie dodać należy, że pismem z dnia 30 września 2013 r. strona skarżąca cofnęła skargę, jednakże z uwagi na nieuzupełnienie ww. braku formalnego skargi oświadczenie o cofnięcie skargi nie mogło wywołać pożądanego skutku prawnego, gdyż skarga nie została skutecznie wniesiona. Z tych przyczyn, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i § 3, skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji.