I SA/Wr 1389/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniosku o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia z dnia 12 października 2009 r. w przedmiocie sprecyzowania pisma strony skarżącej postanawia: przywrócić termin. Zarządzeniem doręczonym w dniu 16 listopada 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania przedmiotu wniesionego przez nią pisma. W dniu 23 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącej przesłał informację o niemożności wykonania skierowanego do niego wezwania z uwagi na pozostawanie na zwolnieniu lekarskim, w dowód czego załączono kserokopię stosownego zaświadczenia. Przedmiotowe wezwanie zostało wykonane poprzez nadesłanie pisma nadanego w dniu 24 listopada 2009 r., w którym pełnomocnik skarżącej sformułował jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wykonania przedmiotowego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie, gdy wniosek ten zostanie złożony z zachowaniem terminu, o którym mowa w powołanym art. 87 § 1 ppsa, tj. w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny. Warunek ten został spełniony w niniejszej sprawie. Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku należy zauważyć, że skarżąca działa przez pełnomocnika, któremu zostało doręczone wezwanie do wykonania zarządzenia. Zatem ocenę zawinienia niewykonania czynności w terminie należy odnosić do osoby umocowanej do reprezentowania skarżącej. Przedstawione w niniejszej sprawie przez pełnomocnika skarżącej przyczyny niemożności wykonania czynności w terminie – choroba - znajdują potwierdzenie w załączonym materiale dowodowym (zwolnienie lekarskie) i jako takie, zdaniem Sądu, zasługują na uwzględnienie. Choroba stanowi bowiem obiektywną okoliczność uniemożliwiającą, a co najmniej ograniczającą, możliwość podejmowania pewnych czynności, w tym świadomego i odpowiedzialnego formułowania pism procesowych, w szczególności przez podmiot, który nie ma charakteru pełnomocnika profesjonalnego. Wobec powyższego Sąd uznał, iż okoliczności sprawy pozwalają na przyjęcie, iż niedokonanie czynności przez stronę w terminie nastąpiło bez jej winy, przy czym, z uwagi na działanie strony przez pełnomocnika, oceny zawinienia w uchybieniu terminowi dokonano przez pryzmat zachowania reprezentującego ją pełnomocnika, którego czynności i zaniechania wywierają skutki wobec strony. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.