I SA/Wr 139/13

Wrocław dnia 20 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" spółki jawnej w D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r. oraz styczeń, luty, kwiecień, czerwiec i listopad 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z dnia 07 lutego 2013 r. "A" spółka jawna w D. (dalej wnioskodawczyni) wystąpiła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] 2012 r., nr [...]. W uzasadnieniu podała, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia może wyrządzić jej znaczną szkodę i spowodować trudne do odwrócenia skutki z uwagi już na samą wysokość określonego w tym akcie zobowiązania podatkowego – 783.485 zł. Wskazała, że nie posiada ona wolnych środków w tej wysokości, a ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że będzie musiała wyzbyć się składników swojego majątku, co w konsekwencji utrudni jej realne prowadzenie działalności gospodarczej, a może nawet doprowadzić do likwidacji. W piśmie z dnia 19 lutego 2013 r. wnioskodawczyni podała, że organy podatkowe dokonały zabezpieczenia na jej rachunkach bankowych, przez co utraciła możliwości bieżącego regulowania zobowiązań W kolejnym piśmie z dnia 19 lutego 2013 r. podniosła również, że w analogicznej sprawie dotyczącej "B" sp. z o.o. w Ż., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego art., sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków w majątku wnioskodawczyni. Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone, w związku z czym oddala się w czasie perspektywa skontrolowania legalności zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Ponadto należy podkreślić wysokość zobowiązania podatkowego ciążącego na wnioskodawczyni: 783.485 zł. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę wiarygodne zapewnienia strony, że nie posiada w tej chwili środków finansowych w tak znacznej kwocie (poparte przedstawieniem wyciągu z rachunku bankowego z dnia 05 lutego 2013 r.) uznać należy, że przymusowa sprzedaż majątku wnioskodawczyni stanowić będzie skutek trudny dla niej do odwrócenia, nawet w przypadku, gdyby zaskarżona decyzja okazała się wadliwa i wnioskodawczyni otrzymałaby zwrot wyegzekwowanej kwoty. Wyegzekwowanie tak znacznej kwoty może bowiem doprowadzić do utraty płynności finansowej i w konsekwencji jej likwidacji bądź upadłości. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.