I SA/Wr 139/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik – Ogińska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 16 grudnia 2024 r., nr 0201-IOD3.4102.11.2024 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2019-2020 postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500 zł ( słownie: pięćset złotych) tytułem wpisu od skargi. W dniu 27 stycznia 2025 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu 13 lutego 2025 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca wniosła skargę na oznaczoną w sentencji decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2025 r. Sąd pozostawił wniosek o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie strona nie wniosła środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2025 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Termin, o którym mowa m.in. w art. 53 § 1 p.p.s.a., uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę złożoną po terminie do jej wniesienia. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Z kolei, jak stanowi § 2 art. 81 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpatrywanej sprawie, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie 20 grudnia 2024 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 19 stycznia 2025 r. Zważywszy jednak, że termin ten kończył swój bieg w niedzielę, za ostatni dzień terminu, w którym strona mogła wnieść skargę do sądu należy uznać, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., 20 stycznia 2025 r.(poniedziałek). Skarga została natomiast wniesiona w dniu 13 lutego 2025 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc po upływie terminu do jej wniesienia i jako - spóźniona – podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w pkt II sentencji.