I SA/Wr 1390/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. C. i A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie B. C. w skardze na wymienioną w sentencji decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania do czasu rozstrzygnięcia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Swojego wniosku strona skarżąca nie uzasadniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 120 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana cytowanym przepisem dotyczy tylko takich sytuacji, w których decyzja organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie tej decyzji może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem, albowiem uzasadnienie skargi co do naruszenia prawa przez zaskarżony akt, nie stanowi o istnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu. Jednocześnie wskazać należy, iż zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem. Sąd, rozpatrując wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła we wniosku swojej aktualnej sytuacji materialnej, wniosek bowiem nie posiada uzasadnienia. Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne, zatem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.