I SA/Wr 1391/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie dwukrotnie – w dniach 6 i 16 lutego 2009 r. - podjęto próbę doręczenia ustanowionemu przez A. S. pełnomocnikowi do doręczeń wezwania do uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia, o czym świadczą adnotacje pracownika Poczty Polskiej umieszczone na przesyłce zwróconej do Sądu. Skarżący dotychczas nie uiścił opłaty sądowej od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dniu w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń i w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W tym miejscu wskazać należy na wyrok z dnia 28 lutego 2006 r. (sygn. akt P 13/05, Dz. U. z dnia 7 marca 2006 r. nr 38, poz. 268), w którym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 78, poz. 483). Należało zatem przyjąć, iż zastosowanie w sprawie znajdzie – na podstawie odesłania z art. 65 § 2 ustawy procesowej - § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. nr 62, poz. 697 ze zm.). Na podstawie wskazanych przepisów rozporządzenia poczta zobowiązana jest, w przypadku niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, domownikowi lub administracji domu, pozostawić zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce odbiorczej w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata; jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie, placówka pocztowa sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni. Z akt sprawy wynika, że informację o odbiorze przesyłki zawierającej wezwanie pozostawiono dwukrotnie, w odstępie co najmniej siedmiu dni, w skrzynce oddawczej pełnomocnika strony do doręczeń i dlatego doręczenie wezwania, jakie nastąpiło w dniu 23 lutego 2009 r., należy uznać za skuteczne. Stosownie do art. 230 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca dotychczas nie uiściła należnej opłaty sądowej, mimo iż stosowne wezwanie w dniu 23 lutego 2009 r. skutecznie jej doręczono. Termin do uiszczenia tej opłaty upłynął w dniu 2 marca 2009 r. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.