I SA/Wr 1393/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Olejnik (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym oddala skargę Przystępując do rozpoznawania sprawy Sąd przyjął następujący stan faktyczny : W dniu [...]r. funkcjonariusze Wydziału Zwalczania Przestępczości Izby Celnej we W. ujawnili w G. przy ul. [...], stanowiąca własność Spółki z o.o. A, substancję ropopochodną określoną w dokumentach jako olej bazowy [...] o kodzie CN 2710 19 99 w łącznej ilości [...] litrów. Z dokumentacji towarzyszącej przesyłce wynikało, że towar był przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego z Czech. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy towar został wprowadzony na terytorium kraju z naruszeniem określonych w przepisach podatkowych procedur regulujących kwestie obrotu wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi w dniu [...] r. do Prokuratury Rejonowej w G. złożono zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa skarbowego przeciwko obowiązkom podatkowym, określonego w art. 54 Kodeksu karnego skarbowego. Jednocześnie towar zabezpieczono do sprawy karnej skarbowej. W dniu [...]r. do Urzędu Celnego [...] w W. wpłynęła deklaracja uproszczona nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U, złożona przez firmę "A" Sp. z o.o. Zadeklarowana przez Podatnika kwota podatku akcyzowego wynosiła 0 zł. Z dokumentu wynika również, że przedmiotem dokonanego przez Podatnika nabycia wewnątrzwspólnotowego był wyrób akcyzowy zharmonizowany o symbolu CN 2710 19 99, określony jako impregnat MP-150/80. W celu sprawdzenia właściwego kodu CN wyrobów akcyzowych będących przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego organ podatkowy zlecił wykonanie badań laboratoryjnych próbki wyrobu, w wyniku których ustalono, że "badana próbka produktu jest produktem ropopochodnym i nie odpowiada wymaganiom normy PN-EN 590:2006 dla oleju napędowego ze względu na skład frakcyjny i zawartość siarki - Orzeczenie laboratoryjne nr [...] dnia [...]r., B Sp. z o.o., Laboratorium Kontroli Jakości w K. Zlecone również badania w Laboratorium Celnym Izby Celnej w B. P. W dniu [...]r. funkcjonariusze Referatu Szczególnego Nadzoru Podatkowego Urzędu Celnego w L. ponownie pobrali próby zabezpieczonego towaru, celem przekazania ich do ekspertyzy do Instytutu Technologii Nafty w K. Ekspertyza ta wykazała, że zbadana próbka: - spełnia wymagania określone dla wyrobu o kodzie CN 2710 19 61. - nie spełnia wymagań dla olejów smarowych i pozostałych olejów, których dotyczą kody CN od 2710 19 71 do 2710 19 99 , jak również nie spełnia wymagań dla gazu ziemnego i pozostałych węglowodorów gazowych, których dotyczy kod CN 2711. Mając na uwadze powyższe Naczelnik Urzędu Celnego w L. uznał, że wyrób będący przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego jest opodatkowany podatkiem akcyzowym w wysokości [...] zł/ 1000 l i wszczął w dniu [...]r. postępowanie podatkowe. W związku z dokonanymi ustaleniami organ podatkowy I instancji w dniu [...]r. wydał decyzję nr [...], w której określił podatnikowi kwoty zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju opałowego o kodzie CN 2710 19 61: - dla partii towaru w ilości [...] wysłanej za dokumentem UDT nr [...] z dnia [...]r. w wysokości [...]zł - dla partii towaru w ilości [...] wysłanej za dokumentem UDT nr [...] z dnia [...]r. w wysokości [...]zł. Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie, w którym wniosła o zmianę decyzji organu podatkowego I instancji lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W treści odwołania Strona zarzuciła Naczelnikowi Urzędu Celnego w L. naruszenie: - prawa materialnego tj. art. 207, art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej oraz art. 4 ust. 1 pkt.5, ust.4, art. 10 ust.2 art. 11 ust. 1, 54 i 55 ust. 1 i 2 i art. 62 ust. 1 i art.64 ustawy o podatku akcyzowym jak również zastosowanie poz. 1 zał. Nr 2 rozporządzenia MF w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego - poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, - prawa procesowego, a szczególności art. 139, 187, 192 i 197 ordynacji podatkowej oraz, art. 6 , art. 7, art. 8 i art. 12 kodeksu postępowania administracyjnego. Strona w złożonym odwołaniu podkreśliła, że organ podatkowy I instancji oparł swą decyzję wyłącznie na ekspertyzie sporządzonej dla potrzeb zupełnie innego postępowania, która nigdy nie została doręczona Spółce. Tym samym przeprowadzone postępowanie podatkowe narusza art. 192 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Odwołujący wskazał również, że w dniu [...]r. pełnomocnik spółki zapoznał się z aktami sprawy, jednakże nie zawierały one powoływanych wyżej wyników analiz. W późniejszym postępowaniu organ nie poinformował spółki, że wyniki tych ekspertyz będą miały walor dowodu w niniejszym postępowaniu. Tym samym działanie organu podatkowego stoi w sprzeczności z procedurą gromadzenia i dopuszczania dowodów, a ponadto nawet z uzasadnienia decyzji nie wynika, kiedy i skąd próbki do tych analiz zostały pobrane, co zdaniem skarżącego podważa te ekspertyzy jako mające znaczenie dowodowe. Odwołujący się zarzuca również, że przedmiotowe ekspertyzy nie zostały sporządzone na potrzeby niniejszego postępowania i organ nie uzasadnił, zgodnie z wymogami art. 181 Ordynacji podatkowej, czy i na jakiej podstawie przyjął je za dowód. Strona zarzuciła również, że organ podatkowy oparł swoją decyzję na dowodach zebranych w innym postępowaniu, które nie zostało jeszcze zakończone. Takie działanie organu stoi w sprzeczności z zasadą wnikliwości postępowania i zasadą zaufania do działania organów. Skoro bowiem postępowanie karno -skarbowe jest w toku, niepewny jest walor przedmiotowej opinii, czy faktycznie może stanowić ona podstawę do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji. Zdaniem odwołującego się organ podatkowy I instancji nie wziął również pod uwagę faktu, że spółka zamówiła zupełnie inny towar, niż określony w decyzji, oraz, że towar ten posiadał stosowne certyfikaty wskazujące, że towar ten może być klasyfikowany do kodu CN 27 10 19 99. Po rozpatrzeniu odwołania oraz całości zgromadzonego w sprawie materiału Dyrektor Izby Celnej we W. nie uwzględnił odwołania i utrzymał przedmiotową decyzję w mocy. W ocenie Dyrektora Izby Celnej we W. zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał w sposób jednoznaczny ocenić, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo wyrób powinien być opodatkowany podatkiem akcyzowym według stawki [...] zł/1000 l, czy też według stawki 0%. Organ odwoławczy podkreślił, że podjęte rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w L. oparte zostało w głównej mierze na wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Instytut Technologii Nafty w K., które to dokonało analizy właściwości fizykochemicznych próbek towarów będących przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniach [...]grudnia 2006r. W wyniku przeprowadzonych badań ustalono, że przedmiotem nabycia był olej, który spełnia wymagania określone dla kodu CN 2710 19 61 - oleje opałowe, do innych celów, o zawartości siarki nieprzekraczającej 1 % masy. Organ II instancji wskazał także, że organ podatkowy I instancji w ramach postępowania sprawdzającego zgromadził również inne dowody opisujące właściwości fizykochemiczne przedmiotowego oleju. Są to dwa sprawozdania z badań laboratoryjnych wykonanych przez B Sp. z o.o., Laboratorium Kontroli Jakości w K. (sprawozdanie nr [...] dnia [...]r.) oraz przez Izbę Celną w B. P. Laboratorium Celne (sprawozdanie nr [...] z dnia [...]r.). Z wymienionych wyżej badań wynika, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, że badany towar, który był przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniach [...] grudnia 2006 r. jest w rozumieniu Taryfy Celnej (kodu CN) olejem opałowym, nie może być natomiast - ze względu na dużą zawartość siarki - zaklasyfikowany do olejów napędowych. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a dotyczących mocy dowodowej zebranych przez organ podatkowy I instancji badań laboratoryjnych wskazał organ, że zarówno Laboratorium Celne w K. przy Izbie Celnej w B. P. jak i Instytut Technologii Nafty [...] w K. posiadają ważne Certyfikaty Akredytacji Laboratorium Badawczego nr [...] oraz nr [...], zgodnie z którymi Laboratoria te spełniają wymogi normy [...] [...] i [...]. Podkreślił organ odwoławczy, że pobranie próbek do analiz laboratoryjnych, które miało miejsce w dniu [...]r. (próbka przekazana do Laboratorium w K.) oraz w dniu [...]r. (próbka przekazana do Instytutu Technologii Nafty) było przeprowadzone zgodnie z przepisami § 55 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 07.04.2004r. w sprawie wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego oraz zgodnie z Polską Normą [...]. Ponadto pobranie próbek miało miejsce w obecności osób będących przedstawicielami Podatnika (§ 6 umowy - akta sprawy nr 52), i ani w momencie pobierania próbek, ani później Podatnik nie kwestionował poprawności tych czynności. Odnośnie zarzutu, zgodnie z którym ekspertyza Instytutu Technologii Nafty sporządzona została dla potrzeb zupełnie innego postępowania, która nigdy nie została doręczona Spółce, a zatem nie może stanowić dowodu w przedmiotowym postępowaniu, Dyrektor Izby Celnej we W. wyjaśnił, że na podstawie postanowienia nr [...] z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w L. zwrócił się do Instytutu Technologii Nafty o dokonanie badań laboratoryjnych próbek oleju. Wyżej wymienione postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w L. o powołaniu biegłego zostało doręczone w dniu [...]r. pełnomocnikowi Spółki z o.o. "A" M. D. jak również przesłane do wiadomości przez organ podatkowy I instancji do A. D. - prezesa firmy A Sp. z o.o. Z powyższego wynika, zdaniem organu odwoławczego, że Podatnik był powiadomiony o podjętych działaniach związanych z powołaniem biegłego, który określiłby prawidłowy kod CN oleju opałowego będącego przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego. W złożonej skardze Strona skarżąca podtrzymała wszystkie swoje zarzuty zawarte w odwołaniu i zarzuciła dodatkowo organom podatkowym naruszenie przepisów art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej poprzez nie ustalenie stawki podatku akcyzowego wskutek nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego przez organ podatkowy. Podstawowym zarzutem skargi jest argument, że organ podatkowy oparł swoją decyzję na dowodach zebranych w postępowaniu karnym, które nie zostało jeszcze zakończone, a organ nie uzasadnił, zgodnie z wymogami art. 181 Ordynacji podatkowej na jakiej podstawie przyjął je za dowód. Zdaniem Skarżącego takie działanie doprowadziło do naruszenia przepisów postępowania, które miało wpływ wynik sprawy. Skoro bowiem postępowanie karno -skarbowe jest w toku, niepewny jest walor przedmiotowych opinii, czy faktycznie mogą stanowić one podstawę do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji. Strona skarżąca wskazuje także, że nie są jej znane akta sprawy karnej skarbowej prowadzonej pod sygnaturą [...]. A zatem organ podatkowy nie mógł "skorzystać" z tych opinii dla potrzeb niniejszego postępowania. Zdaniem Strony skarżącej organy podatkowe nie przeprowadziły również postępowania dowodowego, które ustaliłoby dlaczego przedstawione przez Stronę certyfikaty wskazujące, że przedmiotowy towar może być klasyfikowany do kodu [...] są rozbieżne z badaniami przeprowadzonymi na zlecenie organów podatkowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko i jego argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje : Wobec podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia procesowego i materialnego prawa podatkowego, Sąd uznał za konieczne rozważenie w pierwszej kolejności zarzutów proceduralnych. Zważyć przy tym należy, że podstawą uchylenia decyzji z przyczyn proceduralnych, jest zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( p.p.s.a.) - naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Zdaniem Skarżącej organy podatkowe dopuściły się naruszenia art.122 i art.187 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu jednoznaczne ustalenie klasyfikacji spornego towaru według kodów CN. Skarżący podnosi, że w sprawie konieczne było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, a organy podatkowe na potrzeby postępowania podatkowego takiego dowodu nie przeprowadziły opierając się jedynie na badaniach laboratoryjnych wykonanych w ramach postępowania karnego skarbowego. Oceniając zasadność w/w zarzutów Sąd nie stwierdził, aby przy ustalaniu stanu faktycznego i jego ocenie organy naruszyły wskazane w skardze normy prawa procesowego. Zarówno wynikające z zasad ogólnych art. 121 - art. 125 jak i konkretyzujących te zasady - norm art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej wynika obowiązek wszechstronnego, obiektywnego zgromadzenia materiału dowodowego i takiej jego oceny, aby w sposób najbardziej oddający rzeczywistość ustalić stan faktyczny sprawy. Przyjęte w Ordynacji podatkowej standardy w zakresie postępowania podatkowego, gwarantują dopuszczenie na tym etapie wszelkich dowodów, które służą rzetelnemu ustaleniu stanu faktycznego przy czynnym udziale podatnika i pełnej ochronie jego praw. W toku postępowania podatkowego organy zebrały pełny materiał dowodowy i w sposób rzetelny ustaliły stan faktyczny sprawy, przywołując właściwe przepisy. W ocenie orzekającego w sprawie Sądu, organy wyjaśniły wszelkie istotne w sprawie okoliczności faktyczne przy zachowaniu ustawowych standardów postępowania. Realizacja zasad postępowania podatkowego obligowała organ podatkowy do ustalenia stanu faktycznego, nie ograniczając ich możliwości dowodowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W myśl art. 181 Ordynacji, dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa lub wykroczenia skarbowe (podkreślenie Sądu). Jak wynika z materiałów sprawy w celu sprawdzenia właściwego kodu CN wyrobów akcyzowych będących przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego przez Skarżącą organ podatkowy zlecił wykonanie badań laboratoryjnych próbki wyrobu, w wyniku których ustalono, że "badana próbka produktu jest produktem ropopochodnym i nie odpowiada wymaganiom normy [...] dla oleju napędowego ze względu na skład frakcyjny i zawartość siarki - Orzeczenie laboratoryjne nr [...]dnia [...]r., B Sp. z o.o., Laboratorium Kontroli Jakości w K. Zlecone również badania w Laboratorium Celnym Izby Celnej w B. P. - sprawozdanie nr [...] z [...]r. - potwierdzają, że przedmiotowy towar jest olejem opałowym w rozumieniu Taryfy Celnej, a parametry badanego towaru spełniają warunki klasyfikacji do kodu CN [...], [...], [...], w zależności od wykorzystania. W dniu [...]r. funkcjonariusze Referatu Szczególnego Nadzoru Podatkowego Urzędu Celnego w L. ponownie pobrali próby zabezpieczonego towaru, celem przekazania ich do ekspertyzy do Instytutu Technologii Nafty w K. Według ekspertyzy z dnia [...]r. badany towar jest mieszaniną węglowodorów o zakresie wrzenia oleju opalowego lekkiego i spełnia wymagania ujęte w definicji: "Oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, Inne niż surowe preparaty gdzie indziej nie włączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów z ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów, z wyłączeniem towarów klasyfikowanych do kodów CN od [...] do [...]". Jakkolwiek w/w badania laboratoryjne wykonane zostały w ramach postępowania karnego skarbowego to nie było przeszkód, aby zgodnie z przytoczoną powyżej regulacją art. 181 Ordynacji podatkowej zostały wykorzystane jako materiał dowodowy w ramach postępowania podatkowego bez konieczności ponownego przeprowadzania badań laboratoryjnych spornego oleju. Nie ma przy tym znaczenia, że postępowanie karne skarbowe nie zostało prawomocnie zakończone, bowiem przepis art.181 Ordynacji nie zawierał w 2008 r. takiego warunku (nie było zatem także konieczności zawieszenia postępowania podatkowego). Skarżąca co prawda wnioskowała o ponowne przeprowadzenie w/w badań, ale żądanie to należało ocenić w kontekście regulacji art.188 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 188 Ordynacji żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone zostały innymi dowodami. Organy podatkowe nie są zobowiązane do przeprowadzenia wszystkich wnioskowanych dowodów (co mogłoby doprowadzić faktycznie do braku możliwości zakończenia postępowania) lecz jedynie tych, które dotyczą okoliczności mających znaczenie dla sprawy, a które to okoliczności nie zostały stwierdzone wystarczająco innym dowodem (podkr. Sądu)– art. 188 Op. Żądanie to zatem należy uwzględnić, jeśli spełnione zostaną dwa warunki. Po pierwsze, gdy przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy a po drugie, gdy okoliczności te nie zostały wystarczająco stwierdzone innym dowodem. Organ podatkowy ma zatem prawo nieuwzględnienia żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu kiedy uzna, iż przedmiotem tego dowodu są okoliczności bez znaczenia dla sprawy, albo dowód ten dotyczy okoliczności już dostatecznie wyjaśnionych i stwierdzonych innym dowodem. W rozpoznawanej sprawie miała miejsce ta druga sytuacja. Organy dokonały oceny dowodów, badając przydatność zaoferowanego przez stronę środka dowodowego z punktu widzenia jego znaczenia dla sprawy, a więc dla osiągnięcia prawdy obiektywnej. Organ podatkowy może bowiem nie uwzględnić żądania strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu, gdy w jego ocenie przedmiotem dowodu są okoliczności niemające znaczenia dla sprawy oraz gdy co prawda dowód taki ma znaczenie dla sprawy, lecz dowód zgłoszony przez stronę dotyczy okoliczności już dostatecznie wyjaśnionych i stwierdzonych innym dowodem. O uwzględnieniu wniosku strony w sprawie przeprowadzenia dowodu decyduje organ podatkowy, kierując się wyłącznie tymi dwiema przesłankami podlegającymi jego swobodnej ocenie (por. wyroki NSA : z dnia 25.01.2006 r, sygn. akt II FSK 165/2005, NetTax; z dnia 26.07.2005 r., sygn. akt FSK 2006 i 2007/2004, NetTax; A. Hanusz, Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia podatkowego, Zakamycze 2004, str. 132). Nawet jednak gdyby uznać, że w w/w przypadkach doszło do naruszenia przepisów postępowania określonych w Ordynacji podatkowej, to naruszenie to nie w każdym wypadku musi prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji przez wojewódzki sąd administracyjny. Wynika z tego, że w każdej sprawie Sąd indywidualnie bada, czy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na jej wynik. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji (por.T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2005, LexisNexis, s.458). Sąd nie ocenił w całokształcie zebranego materiału, w tym argumentacji Strony zawartej we wniosku o powołanie biegłego i ustosunkowania się do niej przez organ podatkowy, by organy podatkowe naruszyły art.188 Ordynacji, a jeżeli tak, to by mogło mieć to istotny wpływ na wynik sprawy. Ponawianie dowodu z badań laboratoryjnych (z opinii biegłego) nie znajdowało uzasadnienia, szczególnie, że Skarżąca nie przedstawiała we wniosku argumentacji kwestionującej poprawność merytoryczną ekspertyzy Instytutu Nafty w K. Jeżeli natomiast chodzi o zarzut, iż wcześniejsze opinie nie były jednoznaczne to należy zauważyć, że sporządzający te badania zastrzegali, że nie są w stanie jednoznacznie określić do jakiej pozycji Wspólnej Taryfy Celnej powinien być zaliczany sporny olej i dlatego organy podatkowe zleciły wykonanie ekspertyzy Instytutowi Nafty w K., który dokonał klasyfikacji oleju. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut, że akta sprawy z którymi zapoznano pełnomocnika Spółki nie zawierały w/w opinii. Po wszczęciu postępowania postanowieniem z dnia [...]r. w dniu [...]r. pełnomocnik Strony zapoznała się aktami sprawy i wystąpił o wydanie kopii opinii Instytutu nafty w K., którą to kopie otrzymał. W dniu [...] r. odniósł się do w/w opinii. Sąd nie podziela również stanowiska Skarżącej, że organy podatkowe obowiązane były do wyjaśnienia rozbieżności atestów otrzymanych przez Skarżącą od czeskiego dostawcy oleju z ekspertyzą Instytutu Nafty w K. Organy podatkowe obowiązane było do ustalenia stanu faktycznego (art.122 Ordynacji podatkowej) czyli tego jaki produkt został nabyty wewnątrzwspólnotowo, a nie tego jaki został zamówiony u dostawcy. Jeżeli Skarżąca uważa, że dostarczono jej inny produkt niż ten, który zamawiała to może dochodzić swoich praw na drodze cywilnoprawnej. Skoro jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego towar, który był przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego w dniach [...]grudnia 2006r. jest w rozumieniu Taryfy Celnej (kodu CN) olejem opałowym, nie może być natomiast - ze względu na dużą zawartość siarki - zaklasyfikowany do olejów napędowych, jako wyrób akcyzowy wymieniony pod pozycją nr 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. z 2004r. nr 87, poz. 825 ze zmianami) jest opodatkowany podatkiem akcyzowym w wysokości [...]zł/ 1000 litrów. Ponieważ skarga okazała się nieuzasadniona Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. ją oddalił.