I SA/Wr 1395/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Asesor WSA: Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 07 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 24 czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. oraz odsetek za zwłokę postanawia odrzucić wniosek z dnia 18 lipca 2007 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 09.01.2006 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 24 czerwca 2004 r., Nr [...], z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. Skarga kasacyjna od tego postanowienia została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 06.11.2006 r. sygn. akt 1396/04, jako wniesiona po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej: p.s.a., a postanowieniem z dnia 14 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 39/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sadu I instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 18 lipca 2007 r. pełnomocnik skarżącego – radca prawny T. P., umocowany do działania w imieniu strony od dnia 11 lipca 2007 r., wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku podniósł, że skarga kasacyjna została odrzucona z winy poprzedniego pełnomocnika skarżącego, który na skutek tego został pozbawiony prawa do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi z uwagi na brak środków, a Sąd późniejszym postanowieniem zwolnił go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Sytuacja skarżącego jest więc wyjątkowa, bowiem liczył on na pomoc, której nie otrzymał. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Art. 86 § 1 p.s.a. stanowi dla sądu administracyjnego podstawę do przywrócenia terminu stronie, która bez swojej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym, dla której przewidziany był termin. W art. 87 p.s.a. określono przesłanki, które łącznie musi spełnić wnioskujący o przywrócenie terminu: winno się uprawdopodobnić, że uchybienie terminu było niezawinione, wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, dla której termin był przewidziany. Zgodnie z art. 88 p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Sąd uznał wniosek skarżącego za niedopuszczalny. Jak bowiem wynika z akt sprawy oraz postanowienia Sądu z dnia 09.01.2006 r. o odrzuceniu skargi, skarga została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu, nie zaś z uwagi uchybienie terminowi do jej wniesienia. Zaskarżoną decyzję doręczono bowiem skarżącemu w dniu 14 lipca 2004 r., zaś skarga wpłynęła do organu dnia 13 sierpnia 2004 r. Skoro zaś czynność procesowa została dokonana w terminie, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest bezprzedmiotowy, a jako taki należało go uznać za niedopuszczalny. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 88 p.s.a., odrzucił wniosek.