I SA/Wr 1396/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. w Wydziale I zażalenia skarżącej z dnia 21 lutego 2017 r. na postanowienie z dnia 23 stycznia 2017r. w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju smarowego postanawia: I. odrzucić zażalenie; II. odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Na wskazane postanowienie strona wniosła zażalenie z dnia 21 lutego 2017 r. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Treść wskazanych regulacji nie pozostawia wątpliwości, że od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Postanowienie Sądu z dnia 23 stycznia 2017 r. jest zatem prawomocne. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt I sentencji na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. Jak wcześniej wskazano, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 marca 2017 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono stronie w dniu 9 marca 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona (informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu). Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej - p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo doręczenia w dniu 9 marca 2017 r. odpisu zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu, strona w zakreślonym terminie należnej opłaty nie uiściła. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt II sentencji postanowienia.