I SA/Wr 1397/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od gier za styczeń 2011 r. postanawia odrzucić skargę. W sprawie skarga na oznaczoną wyżej decyzję, której adresatem jest A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w egzemplarzu nie noszącym podpisu osoby umocowanej do działania w imieniu skarżącej spółki. W dniu 23 sierpnia 2013 r. doręczono skarżącej spółce wezwanie do uzupełnienia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania braku formalnego skargi (adnotacja na potwierdzeniu odbioru przesyłki), pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi w sekretariacie Wydziału I Sądu lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie zareagowała na to wezwanie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) p strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Na podstawie art. 46 § 1 tej samej ustawy każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Z akt sprawy wynika, iż wniesiona do Sądu skarga nie nosiła podpisu strony skarżącej. Brak podpisu strony wymaganego przez art. art. 46 § 1 pkt 4) w zw. z art. 57 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec którego niemożliwe było stwierdzenie, czy skargę wniosła wskazana w jej nagłówku A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., adresat zaskarżonej decyzji, jako brak formalny skargi podlegał usunięciu w trybie art. 49 § 1 tej ustawy. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego środka zaskarżenia rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 24 sierpnia 2013 r. i kończył się z upływem dnia 30 sierpnia 2013 r. Wskazane okoliczności obligowały Sąd do stwierdzenia, że pomimo wszczętej procedury przewidzianej w art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mającej na celu sanowanie braków formalnych, skarga nadal pozostaje dotknięta tego rodzaju brakiem, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono, w wyznaczonym terminie, jej braków formalnych. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.