I SA/Wr 1399/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-03-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego przysługuje środek zaskarżenia?
Ratio decidendi
Od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2017 r. jest zatem prawomocne.
Stan faktyczny
Skarżąca R.O. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy rozstrzygnięcie referendarza. Pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1399/16 w sprawie ze skargi R.O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych postanawia: odrzucić zażalenie. Wraz ze skargą skarżąca R. O. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2017 r. referendarz sądowy nie uwzględnił powyższego żądania skarżącej i odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Po rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. (doręczonym 20 lutego 2017 r.) utrzymał w mocy rozstrzygnięcie referendarza sądowego. Pismem z dnia 21 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego), pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie na to postanowienie, kierując je do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej – p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Treść wskazanych regulacji nie pozostawia wątpliwości, że od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2017 r. jest zatem prawomocne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło