I SA/Wr 1406/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie strona pismem z dnia 8 września 2009 r. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...]. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że przymusowe wykonanie wskazanej decyzji może spowodować dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wnioskujący podkreślił, że w chwili obecnej nie jest w stanie jednorazowo zebrać niezbędnych środków finansowych na zapłatę podatku akcyzowego w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że jego zarobki w wysokości [...] zł miesięcznie wystarczają na opłacenie niezbędnych kosztów utrzymania. Dodał, że w chwili obecnej obciążony jest kredytem hipotecznym w wysokości [...] zł z terminem spłaty przypadającym na 2033 r., w związku z czym zobowiązany jest uiszczać miesięczną ratę kredytu w wysokości ok. [...] zł. Pozostałą kwotę [...] zł wnioskujący wydatkuje na bieżące potrzeby, wspomaga finansowo konkubinę, z którą wspólnie zamieszkuje oraz przeznacza na remont lokalu użytkowego z zamiarem rozpoczęcia prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Skarżący podkreślił, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji umożliwi mu akumulację pieniędzy przez najbliższe miesiące i wywiązanie się przez niego z ciążącego zobowiązania podatkowego, o ile Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględni jego racji i zarzutów podniesionych w treści skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa; Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny. Zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 upsa ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Sąd rozpatrując wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie dojrzał okoliczności przemawiających za trudną sytuacją wnioskującego, która byłaby powodem niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia skarżący stwierdził jedynie, że w chwili obecnej nie jest w stanie jednorazowo zebrać niezbędnych środków finansowych na zapłatę podatku akcyzowego w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji. Wskazując w uzasadnieniu wniosku na swoją trudną sytuację finansową - wynikającą w głównej mierze ze spłaty kredytu hipotecznego oraz przeznaczenia znacznych środków na remont lokalu użytkowego przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej - skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez niego zarobków oraz dokonywanych miesięcznie wydatków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W powyższym zakresie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że Sąd wydając postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, czy z dnia 19 października 2006 r. sygn. akt I FZ 427/06). W rozpatrywanej sprawie natomiast strona skarżąca, zdaniem Sądu, nie wykazała, że istotnie przesłanki takie zachodzą. We wniosku strona stwierdziła jedynie - nie przedstawiając na powołaną okoliczność żadnych dokumentów – że w chwili obecnej nie dysponuje środkami, które pozwoliłyby jej spłacić należności podatkowe, a ich pozyskanie możliwe byłoby jedynie poprzez kilkumiesięczną "akumulację pieniędzy". W ocenie Sądu, powyższa argumentacja strony, ani okoliczność, że obecnie wnioskujący przeznacza sporą część środków finansowych na remont lokalu przeznaczonego w przyszłości na prowadzenie działalności gospodarczej, nie uprawdopodabnia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.