I SA/Wr 141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi "A" sp. z o. o. w S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za maj 2009 r. postanawia przywrócić termin do złożenia skargi. Pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. strona skarżąca wniosła skargę na oznaczone w sentencji postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...]r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za maj 2009 r. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, stąd też mając na względzie zasadę pośredniości wnoszenia środków zaskarżenia do sądów administracyjnych została przesłana Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w O.. Postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu określonego przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Postanowienie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 30 marca 2010 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 6 kwietnia 2010 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Uzasadniając żądanie wskazał, iż nie uchybił terminowi do wniesienia skargi w sposób zawiniony, ponieważ zastosował się do błędnego pouczenia organu podatkowego zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Strona zauważyła ponadto, iż pismo tożsame w formie i treści ze skargą wniesioną bezpośrednio do Sądu złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w O.. Pismo to nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu 14 stycznia 2010 r., to jest w ostatnim dniu ustawowego terminu, w którym strona może skutecznie uruchomić postępowanie sądawoadministracyjne w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia łącznie przesłanek wymienionych w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z wskazanym przepisem wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dokonaniem czynności, której strona nie dokonała w terminie. Ponadto we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, które to okoliczności stanowią zasadniczą przesłankę przywrócenia terminu. Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z powyżej wymienionych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Zatem, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie skarżący w uzasadnieniu wniosku podniósł, że niezłożenie w terminie skargi spowodowane było błędnym pouczeniem jakim opatrzone zostało zaskarżone postanowienie. Wskazano w nim, iż na sporne postanowienie służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu po uprzednim wezwaniu na piśmie organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z przepisem art. 52 p.p.s.a. Organ podatkowy nie pouczył przy tym podatnika w jakim terminie oraz trybie powinna zostać wniesiona skarga. Skarżący zastosował się do tak sformułowanego pouczenia. Ponadto, jak podniósł we wniosku, w dniu 14 stycznia 2010 r. nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę zaadresowaną do Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. zawierającą pismo o treści i formie tożsamej ze skargą. Pismo to znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. W ocenie Sądu biorąc zatem pod uwagę powyższe okoliczności, uznać należało, iż brak winy w uchybieniu terminu został przez stronę skarżącą w wystarczający sposób uprawdopodobniony. Jednocześnie spełnione zostały dwie pozostałe przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący złożył wniosek w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący dołączył pismo stanowiące skargę z dnia 14 stycznia 2010 r., jak również skarga ta znajduje się w aktach rozpoznawanej sprawy. W związku z powyższym, zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.