I SA/Wr 1418/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2002 r. na skutek wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. W sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], Nr [...], wskazaną w rubrum postanowienia, skarżący K. S. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, uzasadniającym stwierdzenie jej nieważności. Tym samym, zdaniem skarżącego, wykonanie tej decyzji skutkuje wysokim prawdopodobieństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto na poczet zaległości podatkowych dokonano zabezpieczenia obowiązku płynącego z decyzji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W art. 61. § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie p.s.a., wyrażono zasadę, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu w całości lub w części aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak określone kryteria odwołują się do pojęć nieostrych. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że chodzi tu o sytuacje, w których wykonanie decyzji spowodowałoby znaczną szkodę (niekoniecznie materialną), a ewentualne wzruszenie przez sąd tej decyzji nie byłoby w stanie odwrócić wywołanych przez nią skutków. W postanowieniu z dnia 03.08.2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odnosząc się do pojęcia "trudnych do odwrócenia skutków" uznał, że za takie można uznać takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków" (LEX nr 192964). Zdaniem Sądu skarżący, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił tego wniosku w sposób dostateczny. Nie wykazał bowiem, w jaki sposób wykonanie decyzji spowoduje skutki o charakterze nieodwracalnym, ani na czym polegałaby znaczna szkoda, do której miałoby doprowadzić wykonanie decyzji. Samo postawienie zarzutu wydania decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości nie dowodzi spełnienia jednej z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji , okreslonych w art. 61 § 3 p.s.a. Po pierwsze należy bowiem wskazać, że w ramach postępowania w sprawie wstrzymania zaskarżonej decyzji Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja lub uchwała do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Przy tym wykonanie decyzji zwykle powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody. Po drugie, pojęcie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków należy, jak wykazano powyżej, wiązać z pojawieniem się w stosunku do skarżącego, na skutek wykonania decyzji, określonych sytuacji faktycznych, uderzających w jego istotne interesy lub stanowiących ich zagrożenie. Skarżący nie wskazuje natomiast, w jaki sposób wykonanie decyzji wpłynie na jego faktyczną sytuację, a jedynie ogólnikowo zarzuca możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z wadliwością zaskarżonej decyzji. Trzeba jednak zauważyć, że jakkolwiek wadliwość decyzji zawsze stanowi stan niepożądany z punktu widzenia porządku prawnego, to jednak nie musi przesądzać, że wykonanie takiej wadliwej decyzji spowoduje wobec strony negatywne skutki o charakterze określonym w art. 61 § 3 p.s.a. To na stronie ubiegającej się o wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa obowiązek wykazania, że przesłanki wstrzymania zaistniały w jej przypadku i przedstawienia stosownych argumentów. Za takie nie można uznać również lakonicznego stwierdzenia o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego. Przedmiotem skargi jest decyzja uchylająca decyzje organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania, a nie decyzja zabezpieczająca. Ponadto skarżący w żaden sposób nie wykazał, w jaki sposób ewentualne czynności podjęte wobec niego w postępowaniu zabezpieczającym doprowadziły do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił, jak w sentencji.